Το Department for Transport (DfT) του Ηνωμένου Βασιλείου προτείνει να επεκταθεί η Regulation 61A ώστε να καλύπτει μοτοσυκλέτες, σκούτερ, μοτοποδήλατα και τα υπόλοιπα οχήματα της κατηγορίας L. Η ρύθμιση αποτελεί μέρος των Road Vehicles (Construction and Use) Regulations 1988 και αφορά τη χρήση οχημάτων όταν τα συστήματα ελέγχου εκπομπών τους έχουν παραποιηθεί ή τροποποιηθεί. Η Visordown μεταφέρει τη συζήτηση γύρω από την πρόταση, η οποία έχει προκαλέσει αντιδράσεις κυρίως επειδή το ίδιο το DfT αναγνωρίζει ότι διαθέτει περιορισμένη αναλυτική τεκμηρίωση ειδικά για τις εκπομπές μοτοσυκλετών σε πραγματικές συνθήκες χρήσης.

Η λογική της αλλαγής είναι ότι κάθε όχημα θα πρέπει να συνεχίζει να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις εκπομπών που ίσχυαν όταν κατασκευάστηκε και ταξινομήθηκε, μέχρι το τέλος της ζωής του. Αυτό δεν ισοδυναμεί με αναδρομική επιβολή του πιο πρόσφατου ορίου σε όλες τις μοτοσυκλέτες. Μια μοτοσυκλέτα Euro 3 δεν θα καλούνταν ξαφνικά να πληροί τα όρια Euro 5+ μόνο και μόνο επειδή άλλαξε ο νόμος. Ως σημείο αναφοράς θα παρέμενε το πρότυπο που ίσχυε για το συγκεκριμένο όχημα κατά την κατασκευή του, είτε επρόκειτο για Euro 3, είτε για Euro 4, είτε για Euro 5.

Οι μετατροπές και η φθορά

Η πρακτική σημασία βρίσκεται στις επεμβάσεις που μπορούν να αυξήσουν τις εκπομπές πάνω από το επίπεδο που είχε το όχημα όταν κατασκευάστηκε. Η Visordown αναφέρει ως παραδείγματα σωλήνες χωρίς καταλύτη, αλλαγές στην εξάτμιση και διαφορετικές χαρτογραφήσεις κινητήρα. Αν μια τέτοια μετατροπή αυξάνει τις εκπομπές, θα μπορούσε να εμπίπτει στους νέους κανόνες, εφόσον η πρόταση γίνει νόμος. Επομένως, η συζήτηση δεν αφορά μόνο καινούργιες μοτοσυκλέτες: θα μπορούσε να επηρεάσει τροποποιημένα οχήματα που κυκλοφορούν ήδη στους βρετανικούς δρόμους.

Ξεχωριστό ζήτημα είναι η φυσιολογική γήρανση. Τα εξαρτήματα και τα συστήματα που βοηθούν μια μοτοσυκλέτα να παραμένει εντός των προδιαγραφών εκπομπών μπορεί να φθαρούν με την πάροδο του χρόνου, πολλές φορές χωρίς ο αναβάτης να το αντιληφθεί αμέσως. Έτσι, η προτεινόμενη προσέγγιση θα μπορούσε να αφορά όχι μόνο την εκούσια αφαίρεση ή τροποποίηση εξοπλισμού, αλλά και παλαιότερες μοτοσυκλέτες που αποκλίνουν από το αρχικό επίπεδο εκπομπών τους λόγω χρήσης και ηλικίας.

Η ένσταση της MAG

Η Motorcycle Action Group (MAG) δεν αμφισβητεί απλώς τον γενικό στόχο της προστασίας του εξοπλισμού αντιρρύπανσης. Ζητά να εξηγηθεί γιατί οι μοτοσυκλέτες πρέπει να υπαχθούν σε αυτή τη συγκεκριμένη ρύθμιση και ποια είναι η έκταση του προβλήματος που υποτίθεται ότι θα αντιμετωπιστεί. Σύμφωνα με τη Visordown, η MAG ζήτησε από το DfT την ανάλυση πίσω από την πρόταση και στη συνέχεια υποστήριξε ότι το υπουργείο δεν παρείχε την τεκμηρίωση που ζητήθηκε για την ένταξη των μοτοσυκλετών στη Regulation 61A.

Η διαφωνία έχει λοιπόν δύο διαφορετικές πλευρές. Η αποτροπή σκόπιμων παρεμβάσεων στα συστήματα ελέγχου εκπομπών αποτελεί τον γενικό σκοπό της ρύθμισης, όμως η επέκταση σε ολόκληρη την κατηγορία L απαιτεί ειδική αιτιολόγηση για τις μοτοσυκλέτες. Η ίδια η Regulation 61A αφορά ήδη τη χρήση οχημάτων με παραποιημένα ή τροποποιημένα συστήματα εκπομπών, αλλά τα οχήματα κατηγορίας L δεν περιλαμβάνονται σήμερα στο πεδίο εφαρμογής της. Εκεί ακριβώς εστιάζει η πρόταση του DfT και η ένσταση της MAG.

Τι σημαίνει για τους ιδιοκτήτες

Αν προχωρήσει η αλλαγή, το πεδίο εφαρμογής της θα μπορούσε να φτάσει σε αρκετές γενιές προδιαγραφών εκπομπών, καθώς θα χρησιμοποιεί ως βάση το πρότυπο που ίσχυε για κάθε μοτοσυκλέτα όταν κατασκευάστηκε και ταξινομήθηκε. Στο επίκεντρο θα βρίσκονταν πιθανώς τροποποιημένες μοτοσυκλέτες, μεταχειρισμένα οχήματα και οι ιδιοκτήτες ή αγοραστές τους. Η συζήτηση δεν αφορά την υποχρέωση όλων των παλαιότερων μοντέλων να υιοθετήσουν τις σύγχρονες προδιαγραφές Euro, αλλά τη διατήρηση της αρχικής προδιαγραφής παρά τις μετατροπές ή τη φθορά.

Η Regulation 61A είναι επίσης ο κανόνας που συνδέεται με τον έλεγχο των εκπομπών στο βρετανικό MOT, όπου τα καυσαέρια των οχημάτων ελέγχονται. Ωστόσο, η προτεινόμενη επέκταση δεν έχει ακόμη τη μορφή ισχύοντος νέου κανόνα για τις μοτοσυκλέτες. Η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου και το επόμενο βήμα είναι να αξιολογήσει το DfT τις απαντήσεις, πριν αποφασίσει αν θα προχωρήσει και ποια ακριβώς μορφή θα πάρει η αλλαγή. Για τους αναβάτες, το κρίσιμο σημείο θα είναι τελικά ο τρόπος με τον οποίο θα οριστούν οι απαιτήσεις για τις μετατροπές, τα παλαιότερα οχήματα και τα συστήματα που φθείρονται με τον χρόνο.