Η Triumph Trident 800 του 2026 είναι η νέα ενδιάμεση πρόταση της Triumph στην κατηγορία των naked μοτοσικλετών. Με ισχύ 113,4 hp, περισσότερη ροπή από την Trident 660 και εξοπλισμό που περιλαμβάνει ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, quickshifter δύο κατευθύνσεων και cornering ABS, επιχειρεί να καλύψει το κενό ανάμεσα στην καθημερινή φιλικότητα της 660 και τον πιο επιθετικό χαρακτήρα της Street Triple 765. Η πρώτη οδήγηση έγινε στην Κύπρο, σε συνθήκες κάθε άλλο παρά ιδανικές: βροχή, χαμηλές θερμοκρασίες και χιόνι στα ψηλότερα σημεία.

Τα οδηγικά συμπεράσματα που ακολουθούν προέρχονται από τη δοκιμή του Cycle World και δεν αποτελούν ανεξάρτητη δοκιμή του Athenian Rider. Παράλληλα, οι τιμές ισχύος και ροπής είναι δηλωμένες από την Triumph.

Ένα όνομα με σχεδόν έξι δεκαετίες ιστορίας

Το όνομα Trident έχει χρησιμοποιηθεί από την Triumph σε διαφορετικές εποχές της ιστορίας της, για σχεδόν 60 χρόνια. Η αρχική Trident παρουσιάστηκε το 1968 ως κοινή πλατφόρμα με την BSA Rocket 3 και χρησιμοποιούσε τρικύλινδρο σε σειρά κινητήρα. Περιγράφηκε ως μία από τις πρώτες superbikes της εποχής της, πριν από τις Honda CB750 και Kawasaki H1 Mach III. Μία Trident με το προσωνύμιο Slippery Sam κέρδισε την κατηγορία παραγωγής του Isle of Man TT από το 1971 έως το 1975.

Η παραγωγή της πρώτης γενιάς ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 1975, μετά τη συγχώνευση Norton-Villiers-Triumph του 1973, ενώ η Triumph είχε χρεοκοπήσει μέχρι το 1977. Το όνομα επέστρεψε στο Σαλόνι της Κολωνίας το 1990, αφού ο John Bloor OBE επανεκκίνησε τη σύγχρονη Triumph. Οι Trident των 750 και 900 κ.εκ. κυκλοφόρησαν ως μοντέλα του 1991, ως sport naked δίπλα στις sport-tourer Trophy και στις sportbike Daytona. Η συγκεκριμένη γενιά παρέμεινε στην παραγωγή έως το 1998.

Η νεότερη Trident 660 εμφανίστηκε στην EICMA το 2020 και ως μοντέλο του 2021 λειτούργησε ως δημοφιλής, ισορροπημένη naked εισαγωγικού χαρακτήρα. Η τελευταία μεγάλη ανανέωσή της έγινε για το 2026. Η Trident 800 δεν εγκαταλείπει αυτή τη λογική, αλλά αυξάνει την απόδοση και τον εξοπλισμό, χωρίς να υιοθετεί την πιο απαιτητική προσέγγιση της Street Triple.

798 κ.εκ. και περισσότερη έμφαση στη μεσαία περιοχή

Ο κινητήρας της Trident 800 είναι τετραβάλβιδος, υγρόψυκτος, τετράχρονος DOHC τρικύλινδρος σε σειρά, με κυβισμό 798 κ.εκ. και στρόφαλο 120 μοιρών. Η Triumph ανακοινώνει 113,4 hp στις 10.750 σ.α.λ. και 61,9 ft.-lb. ροπής στις 8.500 σ.α.λ., με κόφτη στις 11.500 σ.α.λ. Η διάμετρος κυλίνδρου είναι 78,0 mm και η διαδρομή 55,7 mm.

Πρόκειται για εξέλιξη του κινητήρα των 660 κ.εκ. με αύξηση της διαμέτρου κατά 4 mm και της διαδρομής κατά 4,6 mm. Ο βασικός στόχος της μεγαλύτερης μονάδας ήταν η ενίσχυση της μεσαίας περιοχής για χρήση στον δρόμο. Η μέγιστη ροπή αυξάνεται κατά 11,6 ft.-lb. σε σχέση με την τρέχουσα Trident 660. Ο λόγος συμπίεσης είναι 13,2:1, τόσο στην περιγραφή του κινητήρα όσο και στον πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών.

Η τροφοδοσία γίνεται με Bosch ηλεκτρονικό ψεκασμό πολλαπλών σημείων και ηλεκτρονικό έλεγχο του γκαζιού, μέσω τριών σωμάτων ψεκασμού ride-by-wire διαμέτρου 42 mm. Η 800 χρησιμοποιεί συμβατικό τελικό καυσαερίων στη δεξιά πλευρά, αντί για το κάτω από τον κινητήρα τελικό της Trident 660. Στη δοκιμή του Cycle World, ο ήχος περιγράφηκε ως χαρακτηριστικός τρικύλινδρος: ξεκινά με χαμηλό γρύλισμα και καταλήγει σε πιο έντονο ουρλιαχτό ψηλά, ενώ στην επιβράδυνση ακούγονται σκασίματα και «μπουρμπουλήθρες».

Ο Chief Engineer της Triumph, Stuart Wood, εξήγησε ότι η συμπαγής αρχιτεκτονική που βασίζεται στην 660 βοηθά να διατηρηθεί χαμηλό ύψος καβαλήματος. Σύμφωνα με τον ίδιο, η χρήση του μεγαλύτερου κινητήρα της Tiger 900, με τρία σώματα ψεκασμού, δεν θα ήταν εφικτή σε αυτή την εφαρμογή.

Τρία προγράμματα και δοκιμή σε χειμερινή κακοκαιρία

Η Trident 800 διαθέτει Rain, Road και Sport. Και τα τρία προγράμματα διατηρούν την πλήρη δηλωμένη ισχύ των 113 hp, αλλά διαφοροποιούν την απόκριση του κινητήρα. Το Rain έχει την πιο ήπια απόκριση στο γκάζι, το Road προορίζεται για πιο άμεση καθημερινή χρήση και το Sport είναι το πιο απότομο. Τα προγράμματα συνεργάζονται με traction control ευαίσθητο στην κλίση και cornering ABS.

Η επιλογή Rain αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμη στο συγκεκριμένο τεστ, καθώς χρησιμοποιήθηκε σχεδόν για τη μισή ημέρα οδήγησης. Σε ορεινά τμήματα με χιόνι και χιονόνερο, ο αναβάτης του Cycle World ανέφερε ότι η μοτοσικλέτα διατήρησε την πρόσφυση τόσο στην επιτάχυνση όσο και στο φρενάρισμα. Αυτό είναι παρατήρηση της συγκεκριμένης διαδρομής και των συγκεκριμένων συνθηκών, όχι εγγύηση συμπεριφοράς σε κάθε οδόστρωμα.

Το Road κρίθηκε κατάλληλο για μετακινήσεις και αστική χρήση, με άμεση σχέση ανάμεσα στο άνοιγμα του γκαζιού και την απόδοση. Το Sport προσθέτει πιο κοφτερή απόκριση και χαρακτηρίστηκε διασκεδαστικό. Το traction control περιλαμβάνει έλεγχο σούζας, ενώ ο αναβάτης δοκίμασε το Sport με τα δύο συστήματα απενεργοποιημένα. Σε στεγνό δρόμο, ανέφερε ότι η πλήρης περιστροφή του γκαζιού έκανε τις σούζες εύκολες. Στην ομάδα δοκιμής ακολουθούσε ως σκούπα ο επίσημος street freestyle αναβάτης της Triumph, Ernie Vigil.

Ο συμπλέκτης είναι μηχανικός, με ντίζα, υγρός πολύδισκος και διαθέτει λειτουργία υποβοήθησης και ολίσθησης. Η λειτουργία του περιγράφηκε ως ομαλή, ελαφριά και κατατοπιστική. Το εξατάχυτο κιβώτιο χαρακτηρίστηκε ακριβές και ομαλό, ενώ το Triumph Shift Assist, δηλαδή το quickshifter δύο κατευθύνσεων, κρίθηκε αποτελεσματικό. Η τελική μετάδοση γίνεται με αλυσίδα X-ring.

Πλαίσιο και αναρτήσεις: σημαντικό βήμα πάνω από την 660

Το πλαίσιο είναι σωληνωτό ατσάλινο περιμετρικό. Η επιλογή διαφέρει από τα διπλού δοκού αλουμινένια πλαίσια των Street Triple και Speed Triple, ενώ τόσο η Trident 660 όσο και η 800 χρησιμοποιούν την ατσάλινη λύση. Το δηλωμένο βάρος με υγρά είναι 437 λίβρες.

Μπροστά τοποθετείται ανεστραμμένο πιρούνι Showa Separate Function Big Piston 41 mm, με ρύθμιση συμπίεσης και επαναφοράς και διαδρομή 4,7 ιντσών. Πίσω υπάρχει μονό αμορτισέρ Showa με ρύθμιση προφόρτισης ελατηρίου και επαναφοράς, χωρίς ρύθμιση συμπίεσης, με διαδρομή τροχού 5,1 ιντσών. Ο ρυθμιζόμενος εξοπλισμός αποτελεί σαφή αναβάθμιση σε σχέση με την ανάρτηση της Trident 660.

Στη μοτοσικλέτα της δοκιμής χρειάστηκε περισσότερη προφόρτιση στο πίσω ελατήριο και τρία επιπλέον κλικ επαναφοράς. Η αρχική ρύθμιση ήταν πολύ χαμηλή πίσω για το βάρος των 230 λιβρών του αναβάτη: το μπροστινό μέρος άνοιγε τη γραμμή στην έξοδο ακόμη και με ήπιο άνοιγμα του γκαζιού, ενώ το αμορτισέρ τερμάτιζε εύκολα επειδή μεγάλο μέρος της διαδρομής είχε καταναλωθεί ήδη στατικά. Μετά τις αλλαγές, η συμπεριφορά έγινε αισθητά πιο κοφτερή. Το turn-in παρέμεινε εύκολο χωρίς νευρικότητα, η σταθερότητα στη μέση της στροφής ήταν πολύ καλή και η αλλαγή γραμμής υπό κλίση απαιτούσε κάποια προσπάθεια, αλλά γινόταν πρόθυμα. Οι έξοδοι των στροφών ήταν προβλέψιμες και ακριβείς με το γκάζι.

Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι Michelin Road 6, τα οποία ο αναβάτης θεώρησε κατάλληλα για τις συνθήκες και περιέγραψε ότι προσέφεραν εξαιρετική πρόσφυση. Η συνολική αίσθηση δεν ήταν τόσο «ξυραφένια» όσο μιας Street Triple, αλλά περισσότερο συνεπής, ήρεμη και προβλέψιμη.

Φρένα, εργονομία και καθημερινή χρήση

Το μπροστινό σύστημα χρησιμοποιεί δύο αιωρούμενους δίσκους 310 mm και ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες J.Juan με το σήμα της Triumph. Πίσω υπάρχει μονός σταθερός δίσκος 220 mm με μονοπίστονη συρόμενη δαγκάνα. Το cornering ABS λειτουργεί και στους δύο τροχούς.

Η συνολική απόδοση του μπροστινού φρένου κρίθηκε δυνατή, όμως το αρχικό δάγκωμα στη μανέτα περιγράφηκε ως μαλακό και σχεδόν ασαφές. Περισσότερη πληροφόρηση στο πρώτο τμήμα της διαδρομής θα βοηθούσε σε πιο επιθετική προσέγγιση των στροφών. Το πίσω φρένο ήταν σταθερό, επαρκώς επικοινωνιακό και διακριτικό στη λειτουργία του.

Σε ένα απότομο φρενάρισμα μέσα σε βρεγμένη στροφή, όπου ενδέχεται να υπήρχε πετρέλαιο, το ABS ενεργοποιήθηκε. Σύμφωνα με την περιγραφή της δοκιμής, απέτρεψε το μπλοκάρισμα του μπροστινού τροχού υπό κλίση και έγινε αισθητό μόνο ως σύντομος παλμός στη μανέτα. Πρόκειται για παρατήρηση της συγκεκριμένης περίστασης και όχι για γενική εγγύηση ασφάλειας.

Το ύψος σέλας είναι 31,6 ίντσες. Το στρογγυλεμένο ρεζερβουάρ και η ευρύχωρη σέλα υποστηρίζουν την καθημερινή χρήση, ενώ η απόσταση μαρσπιέ-σέλας περιγράφηκε ως κατάλληλη για πολύωρη οδήγηση, χωρίς να χάνεται εντελώς η sport αίσθηση. Το σχετικά ψηλό τιμόνι προσφέρει άνετη πρόσβαση και χαλαρή γωνία στους αγκώνες. Ο αναβάτης της δοκιμής, με ύψος 5 πόδια και 10 ίντσες, βρήκε το cockpit ευρύχωρο. Η φιλοσοφία της μοτοσικλέτας απευθύνεται σε όσους θέλουν naked επιδόσεις χωρίς εργονομία κοντά σε supersport.

Οι τροχοί είναι χυτοί αλουμινένιοι πέντε ακτίνων, 17 x 3,5 ίντσες μπροστά και 17 x 5,5 πίσω, με ελαστικά 120/70-R17 και 180/55-R17. Η γεωμετρία περιλαμβάνει κάστερ 24,5 μοίρες, ίχνος 4,25 ίντσες και μεταξόνιο 55,2 ίντσες. Η χωρητικότητα ρεζερβουάρ είναι 3,7 γαλόνια.

Η τιμή απέναντι στον ανταγωνισμό

Η δηλωμένη MSRP της Trident 800 είναι 9.995 δολάρια. Η Suzuki GSX-8T αναφέρεται ως 650 δολάρια ακριβότερη, με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα 776 κ.εκ. που αποδίδει λιγότερη ισχύ και ροπή, ενώ η ρύθμιση της ανάρτησής της περιορίζεται στην προφόρτιση του πίσω ελατηρίου.

Η Kawasaki Z900RS διαθέτει τετρακύλινδρο σε σειρά κινητήρα και 12 ft.-lb. περισσότερη ροπή, αλλά το MSRP της είναι 2.900 δολάρια υψηλότερο. Η Yamaha XSR900 παρουσιάζεται ως ο πιο άμεσος αντίπαλος: χρησιμοποιεί τρικύλινδρο CP3 890 κ.εκ., προσφέρει σχεδόν την ίδια ισχύ και 7 ft.-lb. περισσότερη ροπή, καθώς και αντίστοιχα ρυθμιζόμενες αναρτήσεις. Το κόστος της αναφέρεται ως 600 δολάρια υψηλότερο από της Trident 800.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, η σχέση ισχύος, εξοπλισμού και τιμής της Triumph αξιολογείται ως ελκυστική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αντικειμενικά ταχύτερη ή καλύτερη από κάθε ανταγωνιστή. Η Trident 800 παραμένει πάνω από την 660 σε ισχύ και ροπή, αλλά κάτω από τη Street Triple 765 ως προς την ένταση του χαρακτήρα. Η πρώτη οδήγηση στην Κύπρο τη δείχνει ως μία ευέλικτη naked roadster: άνετη για ολοήμερες διαδρομές, ικανή σε ορεινό δρόμο και πρακτική στην πόλη. Σε αντίθεση με την αρχική Trident, δεν είναι πλέον πρωτοποριακή superbike· διατηρεί όμως το όνομα με έναν σύγχρονο συνδυασμό απόδοσης, απλότητας, στιλ και άνεσης.