Ο Talan Skeels-Piggins έγινε ο πρώτος παραπληγικός αναβάτης μοτοσυκλέτας που ξεπέρασε τα 200 mph σε μετρημένο μίλι από στάση. Στο Elvington Airfield, λίγο έξω από το York, η ειδικά διαμορφωμένη Suzuki Hayabusa του έφτασε τα 200.254 mph, στην πέμπτη και τελευταία προσπάθεια της ημέρας, το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου. Η επίδοση ήρθε με υπερτροφοδοτούμενη μοτοσυκλέτα, αλλά και με σημαντική πίεση χρόνου, καθώς η βροχή και οι δυνατοί άνεμοι περιόρισαν το διαθέσιμο παράθυρο δράσης σε τέσσερις απογευματινές ώρες.

Το αποτέλεσμα ολοκλήρωσε μια διαδρομή 11 ετών, γεμάτη σχεδιασμό, αποτυχίες, τραυματισμούς και οικονομικές δυσκολίες. Ο ίδιος ο Skeels-Piggins έχει μείνει παράλυτος από το στήθος και κάτω μετά από ατύχημα μοτοσυκλέτας το 2003. Για να ελέγξει τη Hayabusa χρησιμοποιεί αποκλειστικά το πάνω μέρος του σώματος και τα χέρια του, γεγονός που έκανε την επιβράδυνση εξίσου κρίσιμη με την επιτάχυνση. Όπως έχει εξηγήσει, αυτό που τον φόβιζε περισσότερο πριν από την προσπάθεια δεν ήταν η ανάπτυξη της ταχύτητας, αλλά το σταμάτημα.

«Ήμουν πολύ χαρούμενος, ανακουφισμένος και ευγνώμων», έχει πει ο Skeels-Piggins για τη στιγμή της επίτευξης. Περιέγραψε την προσπάθεια ως ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς στο παρελθόν είχε υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς στους αγώνες του: συντριπτικά κατάγματα και στα δύο πόδια, σοβαρό τραυματισμό στο αριστερό πόδι, κάταγμα στη λεκάνη και στο στέρνο, απώλεια ενός δακτύλου και κατάγματα στους αντίχειρες. Η αποκατάσταση ήταν ακόμη δυσκολότερη επειδή, ως παραπληγικός, βασίζεται στα χέρια του και για την καθημερινή του μετακίνηση.

Μια Hayabusa που χτίστηκε για τον αναβάτη της

Η προσπάθεια υψηλής ταχύτητας ξεκίνησε για τον Skeels-Piggins το 2015, όταν του παραχωρήθηκε μια Suzuki Hayabusa που χρειαζόταν επισκευή. Με ήπια βελτίωση, ανοικτή εξάτμιση και σωστή συντήρηση, η μοτοσυκλέτα έφτασε τα 175.630 mph, επίδοση που αποτελούσε ρεκόρ εκείνη την εποχή. Ωστόσο, μια σειρά δυσκολιών έβαλε το project στον πάγο. Η ιδέα ανανεώθηκε στις αρχές του 2025, μετά από συζήτηση με τον μηχανικό και αγωνιζόμενο Lee Baxendale, ο οποίος νοικιάζει χώρο στο ίδιο συγκρότημα όπου στεγάζεται το The Bike Experience.

Ο Lee και ο γιος του, Jay Baxendale, δραστηριοποιούνται στη Mainline Motorsports. Ο Jay είχε συνεργαστεί αγωνιστικά με τον Skeels-Piggins σε επίπεδο καθοδήγησης, και αυτή η γνωριμία βοήθησε να ξεκινήσει η νέα συνεργασία. Ο Lee ανέλαβε περισσότερες από 600 ώρες εξέλιξης. Το πλαίσιο χαμήλωσε και επιμηκύνθηκε, τοποθετήθηκε αμορτισέρ Nitron και η K-Tech ανέλαβε την προετοιμασία των πιρουνιών. Η κατασκευή δεν βασίστηκε σε ένα απεριόριστο budget· ο Baxendale τη χαρακτηρίζει ουσιαστικά ως ένα build από την αρχή, αλλά όχι ως «μεγάλο» ή πολυδάπανο project.

Οι προσαρμογές δεν αφορούσαν μόνο την απόδοση. Ειδικά μαρσπιέ και λουριά Velcro κρατούσαν τα πόδια του αναβάτη στη σωστή θέση κατά τα περάσματα. Για τις αλλαγές σχέσεων προστέθηκε air shifter, το οποίο ενεργοποιούνταν με πάτημα της κόρνας. Έτσι περιορίστηκε ο αριθμός των χειρισμών που έπρεπε να κάνει ο Skeels-Piggins με τα χέρια του ενώ η Hayabusa επιτάχυνε.

Η υπερτροφοδότηση δεν υπήρχε στο αρχικό πλάνο. Ο Baxendale είχε πρώτα ρυθμίσει τη μοτοσυκλέτα για λειτουργία χωρίς turbo, με ανοικτή εισαγωγή και εξάτμιση, ενώ είχε εξετάσει και τη χρήση nitrous για την απαιτούμενη ταχύτητα. Η λύση του turbo προέκυψε αργότερα, όταν παρουσιάστηκε η δυνατότητα αγοράς μιας ολόκληρης δεύτερης μοτοσυκλέτας από τον Sean Mills της Big CC Racing. Ο Baxendale αγόρασε τη μοτοσυκλέτα, αφαίρεσε από αυτήν το σύστημα turbo και στη συνέχεια πούλησε τη μοτοσυκλέτα και τα υπόλοιπα εξαρτήματα. Παράλληλα διέθεσε τα εξαρτήματα nitrous που είχε συγκεντρώσει και πάνω στα οποία είχε εργαστεί για έναν χρόνο, ώστε να χρηματοδοτήσει την τελική διαμόρφωση.

Η ημέρα της προσπάθειας

Η βροχή έκανε αβέβαιη την εξέλιξη της ημέρας και τελικά άφησε στην ομάδα περίπου τέσσερις ώρες το απόγευμα για να ολοκληρώσει τη διαδικασία. Η πίεση είχε αυξηθεί έναν μήνα νωρίτερα, στις 15 Αυγούστου, όταν ο Νοτιοαφρικανός Sampie Erasmus πέτυχε 198.217 mph με Suzuki GSX-R1000. Το νούμερο αυτό έφερε το όριο των 200 mph πολύ κοντά, αλλά παράλληλα έκανε ακόμη πιο δύσκολη την προσπάθεια επίτευξής του στο Elvington.

Στη γραμμή εκκίνησης, ο Lee και ο Jay Baxendale, μαζί με τον εκπαιδευτή του The Bike Experience Daniel Elliott, κρατούσαν όρθιο τον αναβάτη και τη μοτοσυκλέτα. Ο Skeels-Piggins δήλωσε ότι σχεδόν δεν προχώρησε στην προσπάθεια, επειδή είχε βιώσει αρκετά σοβαρά ατυχήματα. Τελικά αποφάσισε να αντιμετωπίσει τον φόβο του, καθώς θεωρούσε ότι το σχέδιο δεν είχε μέχρι τότε λάβει την καλύτερη δυνατή ευκαιρία: δεν τον ενοχλούσε η αποτυχία, αρκεί να είχε προσπαθήσει πραγματικά με μια μοτοσυκλέτα ικανή να πετύχει τον στόχο.

Μετά το τελευταίο πέρασμα, η αναγγελία από το radio ξεκίνησε με τον αριθμό «200». Για τον Skeels-Piggins, αυτό ήταν αρκετό πριν καν ακούσει τα υπόλοιπα ψηφία, και ξέσπασε σε κλάματα. Ο Lee Baxendale περιέγραψε τη δική του αντίδραση περισσότερο ως ανακούφιση, σημειώνοντας ότι ακόμη και αργά το πρωί πίστευε πως ο καιρός ίσως ακύρωνε ολόκληρη την ημέρα. Η μοτοσυκλέτα, σύμφωνα με τον ίδιο, έφτασε στην επίδοση έχοντας και ένα τεχνικό ζήτημα, στοιχείο που πρόσθεσε δυσκολία σε μια ήδη απαιτητική διαδικασία.

Πέρα από τα 200 mph

Η προσπάθεια αποτελεί έναν ακόμη σταθμό σε μια πορεία που ξεκίνησε πολύ πριν από τη Hayabusa. Το 2010 ο Skeels-Piggins εκπροσώπησε τη Μεγάλη Βρετανία ως σκιέρ στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Βανκούβερ. Το 2012 έγινε ο πρώτος παραπληγικός αγωνιζόμενος μοτοσυκλέτας που συμμετείχε απέναντι σε αρτιμελείς αναβάτες. Είχε αποφασίσει να μάθει σκι, να ενταχθεί στη βρετανική ομάδα και να φτάσει στους Παραολυμπιακούς μόλις οκτώ ημέρες μετά την παράλυσή του, κρατώντας έκτοτε αυτή τη δέσμευση ως προσωπική υπόσχεση.

Το 2011 ίδρυσε επίσης το The Bike Experience, φιλανθρωπική οργάνωση που, μαζί με την ομάδα του, έχει βοηθήσει περισσότερα από 550 άτομα με σωματικές αναπηρίες να ξαναζήσουν την εμπειρία της οδήγησης μοτοσυκλέτας. Για τον Skeels-Piggins, λοιπόν, η Hayabusa του Elvington δεν είναι απλώς μια μηχανή για ένα πέρασμα υψηλής ταχύτητας. Είναι ένα project προσαρμοσμένο στις ανάγκες του αναβάτη της, αλλά και η υλική απόδειξη μιας προσπάθειας που χρειάστηκε 11 χρόνια για να φτάσει από την ιδέα στο 200.254 mph.