Το MotoGP αλλάζει από το 2027 τη δομή του αγωνιστικού τριημέρου, προσθέτοντας ένα sprint qualifying την Παρασκευή και αφαιρώντας το κυριακάτικο warm-up. Η νέα διάταξη αποσκοπεί σε περισσότερα ανταγωνιστικά σημεία και περισσότερη δράση για το κοινό, όμως ήδη δημιουργεί ερωτήματα για την καταπόνηση των αναβατών, τη διαχείριση της ασφάλειας και το πόσο ουσιαστικά συμμετέχουν οι ίδιοι στις αποφάσεις του πρωταθλήματος.

Πώς διαμορφώνεται το τριήμερο

Η Παρασκευή θα ξεκινά με δύο περιόδους δοκιμών, διάρκειας 45 και 30 λεπτών. Στο τέλος της ημέρας θα ακολουθεί ένα sprint qualifying 15 λεπτών, το οποίο θα καθορίζει το grid του sprint. Το Σάββατο θα περιλαμβάνει ακόμη μία περίοδο δοκιμών 20 λεπτών, έπειτα το κανονικό qualifying για το Grand Prix και, ως τελευταίο αγωνιστικό σκέλος της ημέρας, το sprint.

Ο κύριος αγώνας παραμένει την Κυριακή, αλλά χωρίς warm-up. Στη θέση του θα υπάρχει περίοδος sighting laps διάρκειας 10 λεπτών. Έτσι, το πρόγραμμα συγκεντρώνει περισσότερα ανταγωνιστικά ή προκριματικά σημεία σε ένα ήδη πυκνό Σαββατοκύριακο, με την Παρασκευή να αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη σειρά εκκίνησης του sprint και το Σάββατο να συνδυάζει το βασικό qualifying με έναν ακόμη αγώνα.

Η επιλογή ακολουθεί τη γενικότερη προσπάθεια του MotoGP να ενισχύσει την απήχησή του. Η Liberty Media ανέλαβε τον έλεγχο του πρωταθλήματος το 2024, μέσω συμφωνίας αξίας €4,2 δισ., και η Formula 1 αποτελεί πλέον σαφές σημείο αναφοράς για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται και εμπορικοποιείται το σπορ. Το MotoGP έχει καταγράψει καλύτερη προσέλευση τα τελευταία χρόνια, με νέα ρεκόρ θεατών, επομένως η λογική των περισσότερων στιγμών δράσης έχει ήδη συνδεθεί με μια περίοδο αυξημένου ενδιαφέροντος για το πρωτάθλημα. Οι αντιδράσεις στο νέο format, πάντως, υπήρξαν σε μεγάλο βαθμό αρνητικές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η πίεση του sprint qualifying

Ο Marc Marquez αντιμετώπισε την αλλαγή ως ένα ακόμη βήμα προς ένα πιο έντονο και απαιτητικό πρόγραμμα. Η θέση του είναι ότι το υφιστάμενο αγωνιστικό τριήμερο ήδη αρκεί και πως οι αναβάτες δεν έχουν πραγματικό ρόλο στην τελική απόφαση. Ο Alex Marquez αποκάλυψε ότι οι αναβάτες είχαν προτείνει τα sprint να γίνονται στους μισούς αγώνες, αντί να ενταχθούν σε ολόκληρο το ημερολόγιο.

Ο Pedro Acosta προειδοποίησε ότι οι δύο διαδικασίες qualifying σε καθέναν από τους 22 αγώνες, μαζί με το αυξημένο ρίσκο, μπορεί να περιορίσουν τη διάρκεια των αγωνιστικών καριερών. Η ανησυχία δεν αφορά μόνο τον αριθμό των γύρων. Αφορά και το πόσο συχνά οι αναβάτες θα πρέπει να κυνηγούν έναν απόλυτο χρόνο σε σύντομο χρονικό παράθυρο, με λιγότερες ευκαιρίες για προσαρμογή της μοτοσυκλέτας και μεγαλύτερη έκθεση σε λάθη ή επαφές.

Ο Lucio Cecchinello, πρόεδρος της IRTA και επικεφαλής της LCR, ανέφερε ότι στο sprint qualifying θα επιτρέπεται μόνο ένα ελαστικό. Αυτό σημαίνει πως 22 αναβάτες θα προσπαθούν να πετύχουν τον καλύτερο γύρο τους μέσα σε 15 λεπτά, χωρίς τη δυνατότητα να βασιστούν σε δεύτερο ελαστικό για νέα προσπάθεια. Σε πίστες όπως το Sachsenring και η Jerez, όπου η κυκλοφορία μπορεί να γίνει κρίσιμη όταν όλοι αναζητούν καθαρό γύρο, η συγκεκριμένη διάταξη δημιουργεί επιπλέον ζήτημα διαχείρισης της πίστας.

Τι αλλάζει χωρίς το warm-up

Η κατάργηση του warm-up μεταφέρει ένα πρακτικό και safety-critical ερώτημα στην Κυριακή. Αν μια μοτοσυκλέτα υποστεί πτώση ή παρουσιάσει τεχνικό πρόβλημα στο sprint, η επόμενη επαφή της με την πίστα θα γίνει στα 10λεπτα sighting laps. Αυτά δεν θα πραγματοποιούνται σε πλήρη αγωνιστικό ρυθμό. Ο αναβάτης και η ομάδα θα πρέπει, επομένως, να ελέγξουν μια επισκευασμένη μοτοσυκλέτα σε συνθήκες διαφορετικές από εκείνες στις οποίες θα διεξαχθεί ο αγώνας, ενώ στη συνέχεια θα μεσολαβούν αρκετές ώρες μέχρι την εκκίνηση.

Οι Luca Marini και Toprak Razgatlioglu έθεσαν επίσης θέμα με τους κανόνες ανεφοδιασμού, καθώς ο ανεφοδιασμός απαγορεύεται στο grid. Ο Marini εκτίμησε ότι αρκετοί αναβάτες μπορεί να χρησιμοποιούν τη δεύτερη μοτοσυκλέτα τους στα sighting laps, ώστε να μην καταναλώνουν καύσιμο από τη μοτοσυκλέτα με την οποία θα εκκινήσουν. Η λύση αυτή αποτελεί πρόταση για τη διαχείριση του νέου format και όχι αλλαγή που έχει παρουσιαστεί ως ξεχωριστός κανόνας.

Δεν υπάρχει ενιαία στάση των αναβατών

Η κριτική δεν είναι καθολική. Ο Pecco Bagnaia υποστήριξε το νέο πρόγραμμα, ενώ ο Marco Bezzecchi εμφανίστηκε θετικός. Ο Fabio Quartararo είπε ότι μια επιπλέον περίοδος qualifying δεν αποτελεί πρόβλημα, θα προτιμούσε όμως μεγαλύτερες δοκιμές, ώστε οι ομάδες να προλαβαίνουν να κατανοήσουν καλύτερα τη μοτοσυκλέτα πριν από τον αγώνα. Η διαφωνία, συνεπώς, δεν περιορίζεται στο αν το πρόγραμμα θα είναι θεαματικότερο. Αφορά την ισορροπία ανάμεσα στον χρόνο δοκιμών, την ένταση, τον κίνδυνο και την προετοιμασία.

Εκεί εμφανίζεται και το ευρύτερο θέμα της εκπροσώπησης. Ο Bagnaia είπε ότι μόνο τέσσερις αναβάτες συμμετείχαν στη συνεδρίαση της Safety Commission στην Ιαπωνία, όπου συζητήθηκε το νέο format, και ότι όλοι όσοι ήταν παρόντες συμφώνησαν. Η Safety Commission λειτουργεί ως χώρος διαλόγου, όμως οι αναβάτες δεν διαθέτουν ανεξάρτητη ένωση αντίστοιχη με την GPDA της Formula 1.

Ο Fabio Di Giannantonio δήλωσε ότι έχει σταματήσει να συμμετέχει στη Safety Commission, επειδή δυσκολευόταν να εξασφαλίσει δεσμεύσεις για τα ζητήματα που έθεταν οι αναβάτες. Ανέφερε επίσης ότι οι αναβάτες είχαν πλησιάσει στη δημιουργία δικής τους ένωσης, χωρίς όμως να υπάρξει κοινή θέση. Ο Maverick Vinales περιέγραψε μια πιο ανησυχητική πλευρά της προσπάθειας, λέγοντας ότι είχε την αίσθηση πως όποιος επιχειρούσε να την προωθήσει μπορούσε να βρεθεί σε δύσκολη θέση.

Η διαφορά απόψεων φάνηκε και στη συζήτηση ανάμεσα στους Jorge Martin και Marco Bezzecchi. Ο Martin ζήτησε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τη διοργάνωση για τη γνώμη των αναβατών, ενώ ο Bezzecchi απάντησε ότι του αρέσει το πρόγραμμα. Η αντίθεση αυτή δεν ακυρώνει τη θέση κανενός, δείχνει όμως γιατί είναι δύσκολο να παρουσιαστεί μια ενιαία αντίδραση των αναβατών στις αλλαγές του 2027.

Το MotoGP θα χρειαστεί χρόνο για να προσαρμόσει το νέο format στην καθημερινότητα των αγώνων. Ωστόσο, η συζήτηση έχει ήδη ξεπεράσει το αν το sprint qualifying θα προσφέρει περισσότερο θέαμα. Αφορά το πόση επιβάρυνση μπορεί να προστεθεί σε ένα πρωτάθλημα 22 αγώνων, πώς θα προστατευθούν οι αναβάτες όταν ο χρόνος αντίδρασης μικραίνει και ποιος έχει πραγματική επιρροή στις αποφάσεις που καθορίζουν τη δουλειά και την ασφάλειά τους.