Η Honda γιόρτασε τα 60 χρόνια παρουσίας της στη μεγάλη κατηγορία των Grand Prix στο Ιαπωνικό GP, συνδυάζοντας την αγωνιστική της κληρονομιά με ένα βλέμμα προς την επόμενη ημέρα. Στο Motegi παρουσίασε την ιστορική RC181, ενώ οι δύο εργοστασιακές μοτοσυκλέτες MotoGP εμφανίστηκαν με ειδικό χρωματισμό εμπνευσμένο από τις Honda των δεκαετιών του 1960. Η επιλογή δεν ήταν απλώς μια retro εμφάνιση: συνέδεσε μια από τις πιο φιλόδοξες προσπάθειες της εταιρείας στα 500cc με το τελευταίο Ιαπωνικό GP της RC213V.

Η RC181 απέναντι στον Agostini

Η RC181 ήταν η επίσημη αγωνιστική Honda στην κατηγορία των 500cc και έτρεξε για δύο σεζόν, το 1966 και το 1967. Είχε τετρακύλινδρο κινητήρα, δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους και συνολικά δεκαέξι βαλβίδες, συνδυασμός που αποτυπώνει την τεχνική κατεύθυνση της Honda εκείνης της περιόδου. Η μοτοσυκλέτα συνδέθηκε κυρίως με τους Mike Hailwood και Jim Redman, ενώ ο Hailwood βρέθηκε απέναντι στον Giacomo Agostini της MV Agusta στη μάχη της κορυφαίας κατηγορίας.

Το 1966 οι Hailwood και Agostini πήραν από τρεις νίκες στους δώδεκα αγώνες της χρονιάς, με τον Hailwood να κερδίζει και το Tourist Trophy. Την επόμενη σεζόν σημείωσαν από πέντε νίκες ο καθένας και κυριάρχησαν στα δέκα Grand Prix που διεξήχθησαν τότε. Παρά τη σχεδόν απόλυτη ισορροπία στις νίκες, ο Agostini κατέκτησε και τους δύο τίτλους των 500cc με τη MV Agusta.

Η Honda αποχώρησε από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1968, καθώς δεν αποδέχθηκε τους νέους κανονισμούς της FIM. Μέχρι τότε είχε κατακτήσει πρωταθλήματα σε άλλες κατηγορίες, όχι όμως στη μεγάλη των 500cc. Ο στόχος επιτεύχθηκε τελικά στη δεκαετία του 1980 με τον Freddy Spencer και δίχρονη μοτοσυκλέτα, εξέλιξη που έδωσε διαφορετική συνέχεια στην αγωνιστική ιστορία της εταιρείας από εκείνη που προδιέγραφε η τετρακύλινδρη RC181.

Ο Hailwood, που είχε κατακτήσει τίτλους στις κατηγορίες 250cc και 350cc με τη Honda, παραμένει μία από τις εμβληματικές μορφές των Grand Prix μοτοσυκλέτας. Το παλμαρέ του περιλαμβάνει συνολικά εννέα τίτλους, αριθμό που τον τοποθετεί ανάμεσα στους πολυνίκες της ιστορίας του αθλήματος.

Χρώματα του ’60 στις σύγχρονες MotoGP

Η RC181 ξεχώρισε με κόκκινο ρεζερβουάρ, ασημί φέρινγκ και κίτρινες λεπτομέρειες, στοιχεία που παραπέμπουν στις μοτοσυκλέτες της Honda την εποχή των Hailwood και Redman. Η ίδια αισθητική μεταφέρθηκε στις δύο εργοστασιακές MotoGP. Τα λογότυπα των Castrol και Michelin προσαρμόστηκαν στο ύφος της περιόδου, ώστε η ομάδα να διατηρήσει τις σύγχρονες χορηγικές της συνεργασίες χωρίς να διασπάσει το ιστορικό θέμα.

Αναδρομική ήταν και η εμφάνιση των αναβατών: ο Luca Marini και ο Somkiat Chantra φόρεσαν μαύρες δερμάτινες φόρμες με λευκά λογότυπα. Ο Chantra αγωνίστηκε στη θέση του Joan Mir. Έτσι, η Honda επέκτεινε το επετειακό concept από τις μοτοσυκλέτες και στα αγωνιστικά της πρόσωπα, χωρίς να εγκαταλείψει τα απαραίτητα σύγχρονα εμπορικά σήματα.

Γιατί το Motegi είχε ιδιαίτερο βάρος

Το Motegi είναι η ιδιόκτητη πίστα και έδρα της Honda. Κατασκευάστηκε το 1997 για την προώθηση του πρωταθλήματος IndyCar και διατηρεί τη διάταξη «Twin Ring», με οβάλ διαδρομή και κεκλιμένες στροφές, αλλά και ξεχωριστή διαδρομή δρόμου μήκους 5 χιλιομέτρων. Η παρουσία της RC181 εκεί έδωσε στην εκδήλωση σαφή συμβολισμό, καθώς η Honda παρουσίασε την ιστορία της στο ίδιο περιβάλλον όπου συνεχίζει το εργοστασιακό της πρόγραμμα.

Παράλληλα, το Ιαπωνικό GP ήταν το τελευταίο για την RC213V. Η Honda θα αντικαταστήσει το σημερινό μοντέλο με την RC214V ενόψει της νέας τεχνικής εποχής του 2027. Το συγκεκριμένο αγωνιστικό τριήμερο λειτούργησε έτσι ως ταυτόχρονος αποχαιρετισμός σε μια σύγχρονη MotoGP και ως υπενθύμιση της RC181, της μοτοσυκλέτας με την οποία η Honda διεκδίκησε δύο φορές τον τίτλο των 500cc χωρίς να τον κατακτήσει.