Το Βέλγιο κατέκτησε το Motocross of Nations 2026 στην πίστα Raymond Demy του Ernée, στη Γαλλία, επιστρέφοντας στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου έπειτα από 13 χρόνια. Η ομάδα των Lucas Coenen, Sacha Coenen και Liam Everts πήρε τη νίκη σε μια διοργάνωση που κρίθηκε στις λεπτομέρειες, χωρίς να κερδίσει κανένα από τα τρία σκέλη. Η τελική διαφορά από την Ισπανία ήταν μόλις τρεις βαθμοί, με το Βέλγιο να καταγράφεται στους 23 και την Ισπανία στους 26.

Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου 2026 στο Ernée. Η βελγική σύνθεση ήταν μία από τις νεότερες ηλικιακά στην ιστορία του θεσμού και άντεξε την πίεση μιας ισπανικής ομάδας που διεκδίκησε τη νίκη σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του τρίτου σκέλους. Η Ισπανία, με τους Jorge Prado, Guillem Farrés και Fran García «Carbonero», κατέκτησε τη δεύτερη θέση και μαζί το πρώτο βάθρο της ιστορίας της στο Motocross of Nations. Οι προηγούμενες καλύτερες επιδόσεις της ήταν δύο τέταρτες θέσεις, στο Bellpuig το 2002 και στο Matterley Basin το 2024.

Η Ισπανία ξεκίνησε δυνατά

Το πρώτο σκέλος συνδύασε τις κατηγορίες MXGP και MX2. Ο Jorge Prado πήρε γρήγορα την πρωτοπορία και έμεινε μπροστά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, μέχρι μια μικρή πτώση να επιτρέψει στον Romain Febvre να περάσει πρώτος. Ο Ισπανός ανέκαμψε, τερμάτισε δεύτερος και κράτησε πίσω του τον Lucas Coenen. Ο Febvre πήρε τη νίκη, ενώ ο Guillem Farrés έκανε μια από τις σημαντικότερες ανατροπές του αγώνα: ξεκίνησε από τη 17η θέση, ανέβηκε στην τέταρτη και ολοκλήρωσε το σκέλος ως ο ταχύτερος αναβάτης της MX2.

Η επίδοση του Farrés έδωσε στην Ισπανία ένα ισχυρό ξεκίνημα απέναντι στο Βέλγιο. Ο Prado, ο Farrés και ο García έφτασαν στο Ernée μετά από εξαιρετικές ατομικές σεζόν, με τον Prado να αναφέρεται ως πρωταθλητής του SuperMotocross, τον Farrés ως Παγκόσμιο Πρωταθλητή MX2 και τον García ως Πρωταθλητή Ευρώπης MX250. Η ισπανική αγωνιστική χρονιά είχε ήδη αποκτήσει ξεχωριστή σημασία και από τον τίτλο της Daniela Guillén στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών.

Το τεχνικό πρόβλημα του García και η μάχη των βαθμών

Στο δεύτερο σκέλος, οι κατηγορίες MX2 και MXOpen μοιράστηκαν τη γραμμή εκκίνησης. Η Ισπανία έχασε τον Fran García «Carbonero» λόγω τεχνικού προβλήματος, το οποίο τον ανάγκασε να εγκαταλείψει. Ο κανονισμός του Motocross of Nations επιτρέπει σε κάθε ομάδα να διαγράψει το χειρότερο από τα έξι αποτελέσματά της, περιορίζοντας έτσι την επίδραση ενός αποτυχημένου σκέλους στη συνολική κατάταξη.

Ο Jeffrey Herlings κυριάρχησε στο σκέλος, ενώ ο Farrés έμεινε για μεγάλο διάστημα στην τέταρτη θέση. Ο Liam Everts τον προσπέρασε στα τελευταία στάδια, παρά την αντίσταση του Ισπανού, και ο Farrés τερμάτισε πέμπτος. Η αλλαγή αυτή επηρέασε άμεσα τη μάχη των δύο ομάδων, καθώς ο Farrés είχε προηγουμένως τερματίσει τέταρτος: η διαφορά αντιστοιχούσε σε έναν βαθμό που κέρδισε το Βέλγιο και έναν που έχασε η Ισπανία. Παρά την απώλεια, ο Farrés παρέμεινε ο κορυφαίος αναβάτης της MX2, με τέταρτη και πέμπτη θέση στα δύο σκέλη του.

Ο Herlings έκρινε το τελευταίο σκέλος

Πριν από το τρίτο και τελευταίο σκέλος, στο οποίο συμμετείχαν οι MXGP και MXOpen, η Ισπανία βρισκόταν ουσιαστικά σε θέση πρωτοπορίας αν εφαρμοζόταν ο κανόνας διαγραφής του χειρότερου αποτελέσματος. Ο Jorge Prado δεν πήρε το holeshot, χρειάστηκε όμως λιγότερες από τρεις στροφές για να περάσει μπροστά. Ο Everts ακολουθούσε, ενώ ο Herlings έπεσε και βρέθηκε στην όγδοη θέση μετά τη σύγκρουση.

Ο Ολλανδός ανέκαμψε γρήγορα και άρχισε να μειώνει τη διαφορά από τον Prado. Όταν τον έφτασε, οι δύο αναβάτες έδωσαν μια έντονη μονομαχία, με τον Herlings να επιτίθεται και τον Prado να αμύνεται. Η μάχη τους έφτασε αρκετές φορές κοντά στην επαφή, μέχρι ο Herlings να βρει το πέρασμα, να απομακρυνθεί και να πάρει τη νίκη. Ο Prado τερμάτισε δεύτερος.

Η βελγική ομάδα εξασφάλισε το αποτέλεσμα που χρειαζόταν χάρη και στη συνδυαστική απόδοση των Everts και Lucas Coenen, οι οποίοι τερμάτισαν τέταρτος και πέμπτος αντίστοιχα. Η σταθερότητά τους αποδείχθηκε καθοριστική για την τελική επικράτηση, σε αντίθεση με την Ισπανία που είχε ήδη επιβαρυνθεί από την εγκατάλειψη του García και την πτώση του Prado στο πρώτο σκέλος.

Η Ολλανδία συμπλήρωσε το βάθρο, κυρίως χάρη στον Herlings, ο οποίος αναδείχθηκε κορυφαίος αναβάτης της διοργάνωσης σε ατομικό επίπεδο. Για τον Liam Everts, η νίκη είχε και οικογενειακή διάσταση: έγινε ο τρίτος Everts που κερδίζει το Motocross of Nations, μετά τον παππού του Harry και τον πατέρα του Stefan. Το Ernée, έτσι, συνδύασε την επιστροφή του Βελγίου στην κορυφή ύστερα από 13 χρόνια με το πρώτο ισπανικό βάθρο στον θεσμό.