Το Honda Hawk 11 ήταν μία από τις πιο ιδιαίτερες προτάσεις της Honda στην κατηγορία των modern-retro μοτοσυκλετών, όμως η εμπορική του διαδρομή αποδείχθηκε σύντομη και γεωγραφικά περιορισμένη. Η πρεμιέρα του είχε προγραμματιστεί για τις 19 Μαρτίου 2022 με teaser βίντεο, ενώ το μοντέλο παρουσιάστηκε στην 38η Έκθεση Μοτοσυκλέτας της Οσάκα. Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς πέρασε στην παραγωγή, αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά.

Η Honda δεν το διέθεσε σε καμία αγορά εκτός Ιαπωνίας. Έτσι, μια μοτοσυκλέτα που συνδύαζε ρετρό σπορ αισθητική, μεγάλο δικύλινδρο κινητήρα και σύγχρονα ηλεκτρονικά δεν έφτασε ποτέ επίσημα στην Ευρώπη, την Αμερική ή την Αυστραλία. Η παραγωγή ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2023, δηλαδή περίπου 19 μήνες μετά την έναρξη της διάθεσής του. Αργότερα, η Honda χαρακτήρισε το Hawk 11 μοντέλο περιορισμένης παραγωγής.

Ένα νέο Hawk, όχι ένας διάδοχος του Bros

Η επιστροφή του ονόματος Hawk στη γκάμα της Honda παρέπεμπε άμεσα στο Hawk GT του 1988, το οποίο ήταν γνωστό ως NT650, Bros ή RC31. Εκείνο το naked μοντέλο χρησιμοποιούσε δικύλινδρο V2 κινητήρα 650 cc, με απόδοση 58 ίππων και ροπή 42 Nm. Είχε επίσης ενισχυμένο περιμετρικό πλαίσιο αλουμινίου και μονόμπρατσο ψαλίδι Pro-Arm.

Το Hawk 11 του 2022 διατηρούσε ουσιαστικά μόνο το όνομα ως σύνδεση με τον προκάτοχό του. Ο κινητήρας του δεν ήταν V2, αλλά δικύλινδρος σε σειρά, ενώ ο συνολικός χαρακτήρας του βρισκόταν πολύ πιο κοντά σε μια σύγχρονη road-sport μοτοσυκλέτα με café racer αναφορές. Η Honda επέλεξε ένα κυρτό ρεζερβουάρ, ελαφρώς χαμηλωμένα τιμόνια, στρογγυλό προβολέα και φέρινγκ μεσαίων διαστάσεων, δημιουργώντας μια εικόνα που παρέπεμπε στο παρελθόν χωρίς να αποτελεί απλή αναβίωση του παλιού Hawk.

Σημαντική σχεδιαστική συγγένεια υπήρχε και με το πρωτότυπο CB4 Interceptor του 2017. Τα δύο μοντέλα μοιράζονταν παρόμοια λογική στις γραμμές του πλαισίου και του φέρινγκ, όμως το CB4 Interceptor παρέμεινε concept, ενώ το Hawk 11 προχώρησε σε κανονική παραγωγή. Το πρωτότυπο χρησιμοποιούσε κινητήρα 998 κ.εκ. και 142 ίππων, προερχόμενο από το Fireblade· η Honda, αντίθετα, έδωσε στο Hawk 11 έναν σαφώς διαφορετικό δικύλινδρο κινητήρα.

Ο κινητήρας του Africa Twin σε ασφάλτινη πλατφόρμα

Στο κέντρο του Hawk 11 βρισκόταν ο υδρόψυκτος δικύλινδρος σε σειρά κινητήρας των 1100 του Africa Twin. Απέδιδε 102 ίππους και 104 Nm ροπής, με επιδόσεις αντίστοιχες με εκείνες του Africa Twin. Σύμφωνα με τη Honda, ήταν η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος κινητήρας χρησιμοποιήθηκε σε μια καθαρόαιμη ασφάλτινη σπορ πλατφόρμα, αφήνοντας πίσω τον dual-sport προσανατολισμό για τον οποίο ήταν γνωστός.

Η τεχνική βάση δεν περιοριζόταν στον κινητήρα. Από το NT1100 Sports Tourer προέρχονταν το σωληνωτό ημι-διπλό πλαίσιο, οι τροχοί 17 ιντσών, το αλουμινένιο ψαλίδι, οι ζάντες και τα φρένα. Το Hawk 11 χρησιμοποιούσε επίσης τους λαιμούς της εξάτμισης του NT1100, οι οποίοι κατέληγαν σε ένα κομψό αλλά σχετικά ογκώδες τελικό. Παρά την κοινή μηχανική βάση, η Honda σχεδίασε ειδικά για το Hawk 11 τα πλαστικά και ολόκληρη την εξωτερική του ταυτότητα.

Η σχεδίαση ήταν το βασικό του πλεονέκτημα

Το μπροστινό μέρος υιοθετούσε μια στρογγυλεμένη, σχεδόν «σφαιρική» μορφή. Το ρεζερβουάρ είχε έντονη καμπύλη στο επάνω τμήμα και ομαλή κατηφορική συνέχεια προς τα πίσω, ενώ μια καθαρή κάθετη γραμμή ξεχώριζε το ρεζερβουάρ από το υποπλαίσιο. Η λεπτή σέλα και η ουρά είχαν σχεδιαστεί για δύο άτομα, με διαφορετικό πλάτος για τον αναβάτη και τον συνεπιβάτη. Για να παραμείνει καθαρή η εικόνα της ουράς, το πίσω φωτιστικό σώμα LED ήταν ενσωματωμένο σε αυτήν, ενώ τα φλας και η βάση της πινακίδας βρίσκονταν σε ξεχωριστή διάταξη πάνω από τον πίσω τροχό.

Ο στρογγυλός LED προβολέας έδινε την εντύπωση ότι ήταν κομμένος στη μέση και περιβαλλόταν από φωτεινό δακτύλιο για τα φώτα ημέρας. Τα φλας τοποθετούνταν χαμηλά, μέσα στο μικρό φέρινγκ, ενώ οι καθρέπτες είχαν εμφανή ρετρό αισθητική. Η οθόνη LCD των οργάνων ολοκλήρωνε τη σύνδεση παρελθόντος και παρόντος, χάρη σε γραφικά που παρέπεμπαν στη δεκαετία του 1980.

Εξοπλισμός και δυνατότητες διαμόρφωσης

Οι αναρτήσεις αποτελούνταν από ανεστραμμένο πιρούνι Showa με μαύρα καλάμια και πίσω μονό αμορτισέρ με το σύστημα Pro-Link της Honda. Η ηλεκτρονική διαχείριση προσέφερε τρία προγράμματα οδήγησης, μαζί με τη δυνατότητα δημιουργίας εξατομικευμένης ρύθμισης. Το ABS ανήκε στον βασικό εξοπλισμό, ενώ το Honda Torque Control ήταν επιλεγόμενο και είχε ως στόχο να περιορίζει την ολίσθηση του πίσω τροχού.

Η Honda είχε προβλέψει και ένα ευρύτερο οικοσύστημα αξεσουάρ γύρω από το μοντέλο. Μέσω συνεργασιών με τις ιαπωνικές Moriwaki και Daytona προσέφερε aftermarket εξοπλισμό και εξαρτήματα για διαφορετικές χρήσεις. Η γκάμα περιλάμβανε επιλογές για αστική μετακίνηση και τουριστική οδήγηση, επιτρέποντας στον ιδιοκτήτη να προσαρμόσει το Hawk 11 στο προσωπικό του γούστο και στις ανάγκες του.

Η τιμή του στην Ιαπωνία αναφερόταν περίπου στις 10.500 ευρώ. Ωστόσο, η υποδοχή του δεν ήταν εκείνη που αναμενόταν και το μοντέλο δεν κατάφερε να αποκτήσει τη διάρκεια που θα ταίριαζε στη σχεδιαστική και τεχνική του ιδιαιτερότητα. Το Hawk 11 έμεινε τελικά ως ένα σύντομο, αποκλειστικά ιαπωνικό κεφάλαιο της Honda: ένα café racer με κινητήρα Africa Twin 1100, τεχνικά στοιχεία από το NT1100 και αρκετά ξεχωριστή προσωπικότητα ώστε να μη μοιάζει με απλώς διαφορετικά ντυμένη έκδοση άλλης μοτοσυκλέτας.