Η Harley-Davidson επαναφέρει τη Super Glide ως FXD Special Edition για το 2026.5, σε μια μοτοσυκλέτα που επιχειρεί να αναβιώσει όχι απλώς ένα όνομα, αλλά μια ολόκληρη ιδέα: τη μεταμόρφωση μιας βαριάς μοτοσυκλέτας touring σε κάτι με διαφορετικές αναλογίες, εμφάνιση, στάση και χαρακτήρα. Η νέα έκδοση είναι η πρώτη Super Glide που βασίζεται στην πλατφόρμα Softail και περιορίζεται σε 2.500 αριθμημένες μονάδες για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Το αναγραφόμενο MSRP είναι $15.999· δεν τεκμηριώνεται τιμή ή διαθεσιμότητα για την Ελλάδα.

Από το FL και το Sportster στο πρώτο factory custom

Η ιστορία ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το 1970 η γκάμα της Harley-Davidson αποτελούνταν κυρίως από touring μοτοσυκλέτες και Sportster στην κατηγορία των heavyweight, ενώ η εταιρεία είχε παράλληλα τα μικρότερα μοντέλα της Aermacchi. Το Sportster, από το 1957, είχε λειτουργήσει ως η αμερικανική απάντηση στις βρετανικές sport μοτοσυκλέτες. Όμως η παρουσία της Honda CB750, που κυκλοφόρησε το 1969, και της Kawasaki Z1 έκανε αυτή τη θέση λιγότερο πειστική.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον παρουσιάστηκε το 1971 η FX Super Glide, η οποία περιγράφεται ως το πρώτο factory custom της Harley-Davidson και ως καταλύτης για την εξάπλωση της cruiser κατηγορίας. Η συνταγή ήταν ασυνήθιστη για εργοστασιακή μοτοσυκλέτα: το πλαίσιο touring FL και ο Big Twin κινητήρας των 74 κυβικών ιντσών συνδυάστηκαν με το ελαφρύτερο μπροστινό μέρος του Sportster, μαζί με το χαρακτηριστικό eyebrow πάνω από τον προβολέα. Ο εξοπλισμός touring αφαιρέθηκε, ακόμη και η ηλεκτρική μίζα, οπότε η μοτοσυκλέτα ήταν αποκλειστικά kick-start.

Το αποτέλεσμα ήταν ουσιαστικά ένα Electra Glide περασμένο από το φίλτρο της FX ιδέας. Η αφαίρεση εξοπλισμού και η στενότερη εμφάνιση άλλαξαν σημαντικά τις αναλογίες, την εικόνα και τη στάση της μοτοσυκλέτας. Ο Björn Shuster, επικεφαλής σχεδιασμού της Harley-Davidson, λέει ότι ο Willie G. Davidson αναγνώρισε την πρακτική της custom κουλτούρας να αλλάζει κανείς εξαρτήματα ώστε να μεταβάλλει τον χαρακτήρα μιας μοτοσυκλέτας και την ενσωμάτωσε στη σχεδιαστική λογική της εταιρείας.

Ο Willie G. Davidson είχε προσληφθεί το 1963, αφού προηγουμένως είχε κάνει πρακτική στον βιομηχανικό σχεδιασμό στην Brooks Stevens. Η FX ήταν η πρώτη ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα που σχεδίασε. Σύμφωνα με τον Shuster, η εμφάνισή του άλλαξε γρήγορα όταν εντάχθηκε στη Harley-Davidson και ήρθε σε επαφή με τη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα του τέλους της δεκαετίας του 1960.

Το boattail απέτυχε, η ιδέα όμως έμεινε

Η αρχική Super Glide δεν ήταν εμπορικά αλάνθαστη. Το boattail πίσω τμήμα σχεδιάστηκε για να ξεχωρίζει οπτικά τη μοτοσυκλέτα από μια FL και να αντανακλά τις σύγχρονες custom επιρροές. Δεν άρεσε όμως στους αγοραστές και αφαιρέθηκε ήδη από το μοντέλο του 1972. Η αποτυχία του συγκεκριμένου εξαρτήματος δεν ακύρωσε τη βασική σύλληψη: μια Harley-Davidson μπορούσε να αποκτήσει διαφορετική ταυτότητα αλλάζοντας αναλογίες, εξαρτήματα και στάση.

Η Super Glide παρουσιάζεται ως μοντέλο που βοήθησε τη Harley-Davidson να συνδεθεί διαφορετικά με τους πελάτες και με την ανερχόμενη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, σε μια περίοδο έντονου ανταγωνισμού και αλλαγών. Η επιρροή της συνδέεται με την εξέλιξη προς τον Evolution Big Twin του 1984 και με μια περίοδο σταδιακής τεχνικής προόδου που υποστήριξε, αντί να αντικαταστήσει, τον συναισθηματικό χαρακτήρα της μάρκας.

Το 1977 FXS Low Rider περιγράφεται ως απόγονος της Super Glide και σημαντική εμπορική επιτυχία κατά την παρουσίασή του. Αργότερα, το 1991, η Dyna διατήρησε τη λογική του Big Twin σε νέα πλατφόρμα, αυτή τη φορά με ελαστικά στηριγμένο κινητήρα. Η Harley-Davidson επανέφερε επίσης το όνομα Super Glide το 2006. Ο Cook Neilson είχε γράψει το πρώτο road test της μοτοσυκλέτας για το Cycle, στο εξώφυλλο του οποίου χαρακτηρίστηκε «Outrageous Super Glide». Το 2006 ο Neilson οδήγησε την αναβιωμένη Super Glide από τη Νέα Αγγλία στο Μιλγουόκι για να συναντήσει τον Willie G. Davidson.

Η πολιτιστική επιρροή του αρχικού FX παρουσιάζεται ως ένας από τους λόγους για τη διαγενεακή πιστότητα γύρω από την αρχιτεκτονική του Big Twin με γωνία 45 μοιρών, τον ήχο και την αίσθησή του. Ο Shuster θεωρεί την αρχική Super Glide τη γέννηση ενός segment που διαμόρφωσε έντονα την αμερικανική μοτοσυκλέτα και την cruiser κατηγορία για περίπου 55 χρόνια.

Η νέα FXD: αναφορές στο παρελθόν, χωρίς αντιγραφή

Η 2026.5 FXD Super Glide δεν χρησιμοποιεί το boattail. Η ταυτότητά της χτίζεται με μεγαλύτερο teardrop ρεζερβουάρ, κεντρικά τοποθετημένο όργανο, ακτινωτούς τροχούς, εκτεταμένες επιφάνειες χρωμίου και λευκό χρώμα White Onyx Pearl. Το ρεζερβουάρ και τα φτερά φέρουν κόκκινα και μπλε γραφικά εμπνευσμένα από την αρχική Super Glide. Η ομάδα CMF&G της Harley-Davidson έχει την ευθύνη για τα χρώματα, τα υλικά, τα φινιρίσματα και τα γραφικά.

Η σχεδιαστική συζήτηση αναφέρει ότι η σύγχρονη Softail έχει στάση και αναλογίες πιο κοντά στην αρχική FX από την εναλλακτική πλατφόρμα που εξετάστηκε. Για αυτό, σύμφωνα με τη συζήτηση σχεδιασμού, η Harley-Davidson δεν χρησιμοποίησε την τρέχουσα touring βάση με δύο αμορτισέρ και ελαστικά στηριγμένο κινητήρα. Το πλαίσιο είναι σωληνωτό ατσάλι, ενώ η εξάτμιση είναι διάταξης 2-σε-1. Δεν αποτελεί ακριβές αντίγραφο της αρχικής FX, αλλά παραπέμπει στην εξάτμιση του FXS Low Rider του 1977.

Κινητήρας και εξοπλισμός

Ο κινητήρας είναι ο oil- και air-cooled Milwaukee-Eight 117 V-twin των 117 κυβικών ιντσών ή 1.923 cc, με τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο και αντικραδασμιστική εξισορρόπηση. Η διάμετρος και η διαδρομή είναι 103,5 mm και 114,3 mm αντίστοιχα, με σχέση συμπίεσης 10,3:1. Η τροφοδοσία γίνεται με ηλεκτρονικό sequential port fuel injection.

Τα εργοστασιακά στοιχεία αναφέρουν 98 hp στις 4.500 rpm και 120 lb-ft στις 2.800 rpm. Η δημοσίευση που πραγματοποίησε τη δοκιμή αναφέρει ότι πρόσφατοι κινητήρες 117 κυβικών ιντσών απέδωσαν 94 hp και 118 lb-ft ροπής στο δικό της Dynojet 250i. Οι συγκεκριμένες τιμές είναι κοντά στα εργοστασιακά νούμερα, αλλά δεν πρέπει να συγχέονται με αυτά ούτε να χρησιμοποιούνται ως ανεξάρτητη μέτρηση της συγκεκριμένης FXD.

Το κιβώτιο είναι εξατάχυτο και η τελική μετάδοση γίνεται με ιμάντα. Ο συμπλέκτης είναι υγρός, πολύδισκος και με ντίζα. Υπάρχουν τρία riding modes —Rain, Road και Sport— που μεταβάλλουν την απόκριση του κινητήρα. Δεν υπάρχει TFT οθόνη αφής: οι πληροφορίες προβάλλονται σε μικρή LCD οθόνη κάτω από αναλογικό ταχύμετρο. Στην αριστερή πλευρά του λαιμού του τιμονιού υπάρχει υποδοχή USB-C.

Η μπροστινή ανάρτηση είναι τηλεσκοπικό πιρούνι 49 mm Dual Bending Valve με διαδρομή 5 ίντσες. Πίσω χρησιμοποιείται μονό αμορτισέρ coilover με ρύθμιση προφόρτισης μέσω cam και διαδρομή 3,4 ίντσες. Η γωνία κάστερ είναι 30 μοίρες και το trail 6,2 ίντσες. Το μεταξόνιο αναφέρεται ως 64,2, χωρίς να δηλώνεται μονάδα στο διαθέσιμο τεχνικό υλικό. Η απόσταση από το έδαφος είναι 4,9 ίντσες και το ύψος σέλας 26,2 ίντσες.

Οι τροχοί είναι ακτινωτοί, από χρωμιωμένο αλουμίνιο. Τα ελαστικά είναι bias-ply Dunlop Harley-Davidson Series, διαστάσεων 100/90-19 εμπρός και 150/80-16 πίσω. Το μπροστινό φρένο χρησιμοποιεί μονό δίσκο 300 mm με τετραπίστονη δαγκάνα Brembo και ABS, ενώ πίσω υπάρχει δίσκος 292 mm με πλευστή διπίστονη δαγκάνα και ABS. Το δηλωμένο υγρό βάρος είναι 656 lb, η χωρητικότητα καυσίμου 5,0 gallons και η μέση κατανάλωση αναφέρεται ως 41 mpg.

Στον δρόμο: ευελιξία με σαφείς συμβιβασμούς

Στην αξιολόγηση της δημοσίευσης που πραγματοποίησε τη δοκιμή, η FXD έχει άκαμπτο πλαίσιο και σφιχτή απόσβεση. Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο δοκιμαστή, τα στενά ελαστικά και το πλαίσιο προσφέρουν αξιοσημείωτη ευελιξία σε χαμηλές ταχύτητες και σε δρόμους με διαδοχικές στροφές. Ο ίδιος αξιολόγησε τη γεωμετρία, την ανάρτηση και τα μεσαία μαρσπιέ ως στοιχεία που προσφέρουν σταθερότητα ακόμη και σε μεγάλες κλίσεις. Τα φρένα, κατά την ίδια αξιολόγηση, ήταν αποτελεσματικά στην επιβράδυνση από υψηλή ταχύτητα, χωρίς αντιληπτό fading.

Ο ίδιος δοκιμαστής θεώρησε τη μοτοσυκλέτα επαρκή στα 75 mph, αλλά πιο ταιριαστή στα 65 mph σε επαρχιακούς δρόμους. Κατά την εκτίμησή του, το mini-ape τιμόνι προσφέρει μια θέση που ταιριάζει στον χαρακτήρα της Super Glide, απαιτεί όμως διαρκή έλξη προς τα πάνω και μπορεί να κουράσει σε παρατεταμένη κίνηση στον αυτοκινητόδρομο. Ο δοκιμαστής, με ύψος 6 feet 2 inches, σημείωσε επίσης ότι αναβάτες με πιο κοντά χέρια ενδέχεται να δυσκολευτούν στις μανούβρες με τέρμα τιμόνι.

Η δημοσίευση που πραγματοποίησε τη δοκιμή έκρινε ότι η εμφάνιση με το κομμένο πίσω φτερό και το mini-ape τιμόνι βρίσκεται πιο κοντά σε Street Bob παρά στην αρχική Super Glide. Παρ’ όλα αυτά, ο συγκεκριμένος δοκιμαστής θεώρησε ότι η νέα FXD μεταφέρει αποτελεσματικά τον χαρακτήρα του μοντέλου σε σύγχρονους πελάτες και εξέφρασε ενδιαφέρον για διαφορετικό τιμόνι και για eyebrow προβολέα τύπου Sportster.

Η ουσία της Super Glide δεν βρίσκεται μόνο στα εξαρτήματα. Το αρχικό μοντέλο απέδειξε ότι η ταυτότητα μιας Harley-Davidson μπορεί να διαμορφωθεί από τη στάση, τον ήχο, την εμφάνιση και τη δυνατότητα προσωπικής μεταμόρφωσης, όσο και από τον κινητήρα ή το πλαίσιο. Η FXD του 2026.5 μεταφέρει αυτή τη λογική σε Softail βάση, με σύγχρονα ηλεκτρονικά και φρένα, αλλά χωρίς να προσπαθεί να αναπαραγάγει το boattail ή κάθε λεπτομέρεια του 1971.