Ο Valentino Rossi επέστρεψε σε κομβικές στιγμές της καριέρας του, αλλά και σε δύο πολύ διαφορετικές ιστορίες από το πρόσφατο MotoGP, σε τηλεοπτική συζήτηση με τον Fabio Fazio. Ο εννέα φορές παγκόσμιος πρωταθλητής εμφανίστηκε στην εκπομπή Che Tempo Che Fa με αφορμή την αυτοβιογραφία «La mia storia», την οποία έγραψε μαζί με τον Giorgio Terruzzi και η οποία έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει την Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026. Η συζήτηση κάλυψε τη νίκη του Marco Bezzecchi στο Qatar, τον τραυματισμό του Francesco Bagnaia, το επίμαχο 2015, την αποχώρηση από τη MotoGP και την πρώτη δοκιμή του με Ferrari.

Bezzecchi με ταχύτητα, Bagnaia με δύο κατάγματα

Η νίκη του Marco Bezzecchi στο Qatar έδωσε στον Rossi την αφορμή να μιλήσει για έναν αναβάτη που γνωρίζει μέσα από την ακαδημία του. Η αγωνιστική εκτίμηση ήταν διπλή: ο Bezzecchi, κατά τον Rossi, είχε την ταχύτητα που απαιτείται για να διεκδικήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όμως τα πολλά λάθη μέσα στη χρονιά είχαν αλλάξει την εικόνα της προσπάθειάς του. Γι’ αυτό ο Rossi εκτίμησε ότι πιθανότατα δεν θα φτάσει τελικά στον τίτλο, παρότι η καθαρή του απόδοση ήταν αρκετή για μια τέτοια διεκδίκηση.

Η άλλη πλευρά του ίδιου αγωνιστικού τριημέρου ήταν ο Francesco Bagnaia. Ο Rossi είπε ότι ο Bagnaia ήταν σε καλή κατάσταση, όμως επρόκειτο να χειρουργηθεί μετά τα δύο κατάγματα στο ένα πόδι που υπέστη στη Sprint του Qatar. Δεν υποβάθμισε τη σοβαρότητα του τραυματισμού: ένα πόδι με δύο κατάγματα δεν είναι μικρή υπόθεση. Ταυτόχρονα, η εκτίμησή του ήταν ότι, αν ληφθεί υπόψη η σφοδρότητα της σύγκρουσης, η κατάληξη θα μπορούσε να είναι χειρότερη.

Γιατί το 2015 εξακολουθεί να τον βαραίνει

Η συζήτηση επέστρεψε και στο 2015, τη σεζόν που παραμένει η πιο φορτισμένη στη μνήμη του Rossi. Ο ίδιος επανέλαβε τη δική του ερμηνεία για τον ρόλο του Marc Marquez εκείνη τη χρονιά: θεωρεί ότι ο Marquez δεν αγωνιζόταν για να κατακτήσει ο ίδιος το πρωτάθλημα, αλλά για να εμποδίσει τον Rossi να το κερδίσει. Ο Rossi είπε ότι αυτή η ιστορία εξακολουθεί να τον θυμώνει και να «καίει», ακόμη και μετά την πάροδο περισσότερων από δέκα ετών.

Πιο χαρακτηριστικό για τη διάρκεια του τραύματος είναι ότι συνέδεσε το σημερινό του συναίσθημα με τη βραδιά στη Βαλένθια. Όταν σκέφτεται εκείνη την υπόθεση, είπε ότι νιώθει ουσιαστικά όπως τότε. Αναγνώρισε πως θα ήταν προτιμότερο να επικεντρώνεται στα πρωταθλήματα που κέρδισε και όχι στο μοναδικό που έχασε, όμως πρόσθεσε ότι στον αθλητισμό η ήττα συχνά πονά περισσότερο από όσο χαροποιούν οι νίκες. Η αυτοβιογραφία του δεν περιορίζεται στις επιτυχίες: περιλαμβάνει, όπως εξήγησε, αστείες και όμορφες αναμνήσεις, αλλά και τις δύσκολες πλευρές της διαδρομής του.

Η Laguna Seca, η Βαρκελώνη και η απόφαση να μην εγκαταλείψει

Από τις αγωνιστικές αναμνήσεις του, ο Rossi ξεχώρισε τη νίκη στη Laguna Seca το 2008 και εκείνη στη Βαρκελώνη το 2009. Στο Grand Prix Καταλονίας εκείνης της χρονιάς πέρασε τον Jorge Lorenzo στην τελευταία στροφή, σε ένα σημείο που θεωρούνταν πρακτικά ακατάλληλο για προσπέρασμα. Ο Rossi περιέγραψε την κίνηση ως προϊόν της απόγνωσης ενός αναβάτη που βρίσκεται δεύτερος, βλέπει να απομένει μία στροφή και δεν θέλει να συμβιβαστεί με την ήττα. Το ενδεχόμενο μπορούσε να οδηγήσει είτε σε μια εξαιρετική ενέργεια είτε σε ένα μεγάλο λάθος.

Η διαφορά, σύμφωνα με την εξήγησή του, ήταν ότι δεν δέχτηκε να εγκαταλείψει την προσπάθεια. Ήξερε πως τα θεωρητικά σημεία για προσπέρασμα βρίσκονταν νωρίτερα, αλλά πίστεψε ότι υπήρχε μια μικρή πιθανότητα αν όλα λειτουργούσαν σωστά. Παράλληλα, έβαλε ένα σαφές όριο στην επιθετικότητα: η προσπάθεια για τη νίκη δεν αναιρεί τον σεβασμό προς τον αντίπαλο.

Η αποχώρηση και η πρώτη δοκιμή με Ferrari

Για το τέλος της καριέρας του στη MotoGP, ο Rossi παραδέχτηκε ότι πιθανότατα θα έπρεπε να είχε σταματήσει λίγο νωρίτερα. Συνέχισε, όμως, επειδή οι αγώνες εξακολουθούσαν να του δίνουν μεγάλη χαρά. Θυμήθηκε συζητήσεις με τον Michael Schumacher και με άλλους αναβάτες, μεταξύ των οποίων τον Troy Bayliss, και το γεγονός ότι είχε δει σε ορισμένους πρώην αγωνιζόμενους τύψεις ή απωθημένα μετά την αποχώρησή τους. Έτσι, είχε αποφασίσει να συνεχίσει όσο ακόμη μπορούσε πραγματικά να αγωνίζεται. Μετά τον τελευταίο του τερματισμό, πάντως, αισθάνθηκε ότι είχε έρθει το οριστικό τέλος: δεν σκέφτηκε ξανά να επιστρέψει ούτε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα MotoGP.

Ένα διαφορετικό κεφάλαιο ήταν η πρώτη δοκιμή του με Ferrari, το 2004, στην πίστα του Fiorano. Για να προστατευτεί η μυστικότητα της διαδικασίας, ο Rossi και ο Uccio Salucci κοιμήθηκαν μέσα στην πίστα, στο σπίτι όπου είχε το γραφείο του ο Enzo Ferrari. Το πρωί κατέβηκαν για να ανοίξουν την πόρτα στον Jean Todt με σαγιονάρες, μαγιό και μπλουζάκια. Ο Todt αστειεύτηκε ρωτώντας αν υπήρχε πισίνα, ενώ ο Rossi θυμήθηκε ότι η συγκεκριμένη πρώτη εικόνα μείωσε, κατά τη δική του χιουμοριστική αποτίμηση, τουλάχιστον στο μισό τις πιθανότητές του να βρεθεί στη Ferrari.