Ο Jorge Martin επέστρεψε στη δράση με τρόπο που ξεπερνά μια απλή καλή εμφάνιση. Μόλις έξι ημέρες μετά το κάταγμα στον δεξί καρπό του στην Αυστραλία, ανέβηκε ξανά στην Aprilia RS-GP στη Μαλαισία, όπου η προσπάθειά του σταμάτησε μετά το FP2. Μία εβδομάδα αργότερα, στο Κατάρ, πήρε την τρίτη θέση στο Sprint, έχοντας βρεθεί σε κάποια φάση μπροστά και από τον Marc Marquez. Στον κυρίως αγώνα τερμάτισε έβδομος, 14 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή.

Το διήμερο στο Lusail αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν εξεταστεί μαζί με το ιστορικό των τραυματισμών του. Η δύσκολη περίοδος του 2025 είχε αρχίσει στις 5 Φεβρουαρίου, όταν ο Martin έπεσε στα πρώτα δοκιμαστικά στη Sepang και υπέστη κατάγματα στο δεξί χέρι και το αριστερό πόδι. Στις 24 Φεβρουαρίου, ένας τραυματισμός στην προπόνηση προκάλεσε σύνθετο κάταγμα της κερκίδας, κατάγματα σε ορισμένα οστά του καρπού και κάταγμα του πτερονικού οστού.

Μια επιστροφή μέσα σε ένα βαρύ ιστορικό

Όταν επέστρεψε στο Κατάρ εκείνη τη χρονιά, ο Ισπανός αντιμετώπισε ακόμη 11 κατάγματα στα πλευρά και πνευμοθώρακα. Το 2025 ολοκληρώθηκε με νέο τραυματισμό, αυτή τη φορά κάταγμα στη δεξιά κλείδα, έπειτα από πτώση στο Sprint της Ιαπωνίας. Ο Martin έχασε το φρενάρισμα στην πρώτη στροφή και συγκρούστηκε με τον team-mate του. Το νέο κάταγμα στον δεξί καρπό στην Αυστραλία ήρθε, επομένως, σε μια ήδη ιδιαίτερα επιβαρυμένη ακολουθία τραυματισμών.

Η ιστορία του δεν ξεκινά το 2025. Στην πρώτη του σεζόν στη MotoGP, το 2021 με τη Ducati, χρειάστηκε να απουσιάσει από τέσσερα Grand Prix μετά από τραυματισμό στις ελεύθερες δοκιμές του GP Πορτογαλίας. Τότε είχε υποστεί κάταγμα στο πρώτο μετακάρπιο του δεξιού χεριού και στο δεξί έσω σφυρό.

Στο Κατάρ, ο Martin δεν περιορίστηκε σε μια γρήγορη επιστροφή για να συμπληρώσει ένα αγωνιστικό τριήμερο. Πήρε θέση στο βάθρο του Sprint, πάλεψε απέναντι στους πρωταγωνιστές και ολοκλήρωσε και τον αγώνα της Κυριακής, παρά την πολύ μικρή απόσταση από τον τραυματισμό του. Η παρουσία του Lusail συνοδεύτηκε από ξεκάθαρη διάθεση να στείλει μήνυμα στους αντιπάλους του, με τον ίδιο να κινείται στη λογική του «δεν τα παρατάω». Η έβδομη θέση δεν είναι από μόνη της αποτέλεσμα νίκης, όμως τοποθετείται διαφορετικά όταν έρχεται μόλις έξι ημέρες μετά από κάταγμα στον καρπό και μέσα σε μια περίοδο συνεχών επιστροφών.