Η Michelin φέρνει στη Motegi ένα πίσω ελαστικό με σκληρότερη κατασκευή σκελετού, όμως οι Jack Miller και Luca Marini το αντιμετωπίζουν περισσότερο ως εφεδρεία παρά ως επιλογή για τον αγώνα. Η συγκεκριμένη κατασκευή προορίζεται για διαδρομές όπου οι επαναλαμβανόμενες δυνατές επιταχύνσεις μπορούν να ανεβάσουν υπερβολικά τη θερμοκρασία του πίσω ελαστικού. Φέτος έχει χρησιμοποιηθεί στις Buriram, Mandalika, Spielberg και Goiania, ενώ στις τρεις πρώτες πίστες αποτελούσε την κανονική κατασκευή.

Η Motegi έχει παρόμοιο stop-start χαρακτήρα, αλλά φέτος διαθέτει νέα επιφάνεια που αναμένεται να προσφέρει περισσότερη πρόσφυση. Για αυτό η Michelin διεύρυνε προληπτικά την κατανομή ελαστικών για το ιαπωνικό MotoGP. Η αλλαγή, πάντως, είναι στοχευμένη: η σκληρότερη κατασκευή υπάρχει μόνο στο hard πίσω ελαστικό, το οποίο προστέθηκε ως τρίτη επιλογή για το συγκεκριμένο τριήμερο. Τα soft και medium πίσω ελαστικά διατηρούν την τυπική κατασκευή.

Οι αναβάτες προτιμούν την πρόσφυση

Ο Jack Miller της Pramac Yamaha ήταν ιδιαίτερα αρνητικός απέναντι στη χρήση του hard, συνδέοντας την άποψή του με το δύσκολο τριήμερο στο Spielberg. Για τον ίδιο, δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή στη Motegi, εκτός αν οι συνθήκες αλλάξουν σημαντικά. Η στάση του δείχνει ότι η πρόσθετη αντοχή στη θερμική καταπόνηση δεν αρκεί από μόνη της για να κάνει το ελαστικό ελκυστικό στους αγωνιζόμενους.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται ο Luca Marini της Honda HRC. Ο Ιταλός έχει υπογραμμίσει πόσο σημαντική είναι η πρόσφυση της πίστας για την απόδοση της RC213V και δηλώνει ότι, όταν υπάρχει πιο μαλακό ελαστικό, αυτό είναι η προτιμητέα λύση. Το hard θα μείνει στο πλάνο μόνο αν η φθορά των ελαστικών το καταστήσει αναγκαίο. Στο Misano ο Marini βρισκόταν στη δεκάδα από την αρχή του τριημέρου, ενώ στην Αυστρία τερμάτισε 14ος στον αγώνα, αφού δεν προκρίθηκε στο Q2. Έτσι, η νέα επιλογή της Michelin προσθέτει περιθώριο διαχείρισης, αλλά προς το παρόν δεν αντιμετωπίζεται ως πλεονέκτημα απόδοσης.