Η KTM έχει εντοπίσει το πιο δύσκολο σημείο της RC16: τη μικρή αλλά κρίσιμη μετάβαση από το φρενάρισμα στην είσοδο της στροφής. Ο Pit Beirer, διευθυντής motorsport της KTM, εξηγεί ότι οι αναβάτες δυσκολεύονται τη στιγμή που αφήνουν το φρένο και ζητούν από τη μοτοσυκλέτα να αλλάξει κατεύθυνση. Όπως περιγράφει, οι αντίπαλες μοτοσυκλέτες έχουν ήδη στραφεί προς την κατεύθυνση της εξόδου, ενώ η KTM χρειάζεται ακόμη χρόνο για να ολοκληρώσει τη στροφή.

Για τον Beirer, η συνέπεια εμφανίζεται αμέσως στην έξοδο. Όταν η μοτοσυκλέτα παραμένει υπό κλίση, το ελαστικό δεν βρίσκεται στην κατάλληλη θέση για να μεταφέρει αποτελεσματικά την επιτάχυνση. Έτσι η KTM χάνει drive και μπορεί να παρουσιάσει σπινάρισμα. Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι αυτό δεν σημαίνει πως λείπει η ισχύς από τον κινητήρα· το πρόβλημα είναι ότι η μοτοσυκλέτα δεν έχει τοποθετηθεί σωστά για να αξιοποιήσει την επιτάχυνση. Μια καλύτερη είσοδος θα επέτρεπε νωρίτερο σήκωμα και περισσότερο drive.

Η αδυναμία αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα λόγω της πορείας της KTM στο 2026 MotoGP. Η ομάδα ξεκίνησε στην κορυφή, με τον Pedro Acosta να κερδίζει το Sprint του Buriram, και ο Ισπανός έμεινε πρώτος στη βαθμολογία μέχρι τον τέταρτο αγώνα, στη Βραζιλία. Στη συνέχεια, Aprilia και Ducati έγιναν οι κυρίαρχες δυνάμεις. Παράλληλα, προβλήματα αξιοπιστίας του κινητήρα έφεραν την KTM στην τρίτη θέση των κατασκευαστών, πίσω από τις ιταλικές ομάδες αλλά μπροστά από Honda και Yamaha.

Ο Acosta αποτελεί την εξαίρεση μέσα στο γκρουπ της KTM. Έχει οκτώ βάθρα στην τελευταία του σεζόν με τον κατασκευαστή, είναι πέμπτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και παραμένει κοντά στον στόχο της πρώτης τριάδας. Είναι επίσης ο μοναδικός αναβάτης της KTM μέσα στην πρώτη 11άδα. Ο Beirer λέει ότι ο Ισπανός καλύπτει ακριβώς το αδύναμο σημείο της RC16: φρενάρει εξαιρετικά δυνατά και παρ’ όλα αυτά ολοκληρώνει τη στροφή. Τα δεδομένα, προσθέτει, κάνουν την KTM να αναρωτιέται πώς το καταφέρνει.