Η Ducati οργανώνει την είσοδό της στο off-road ως μακροπρόθεσμο αγωνιστικό πρόγραμμα και όχι ως βιαστική προσπάθεια για άμεση εργοστασιακή επίθεση. Ο Paolo Ciabatti, γενικός διευθυντής της Ducati Corse Off-Road, τοποθετεί το motocross και το enduro στο κέντρο της στρατηγικής, ενώ ξεκαθαρίζει ότι το Dakar δεν βρίσκεται στα σχέδια της εταιρείας. Το κρίσιμο επόμενο βήμα είναι η συμμετοχή της 450 Enduro στους Assoluti d’Italia, ώστε η μοτοσυκλέτα να αποκτήσει πραγματική αγωνιστική εμπειρία πριν η Ducati επιχειρήσει να διεκδικήσει νίκες στο υψηλότερο επίπεδο, με ορίζοντα το 2028.

Η επιλογή του Ciabatti για τη διεύθυνση του νέου κεφαλαίου βασίζεται σε μια καριέρα που καλύπτει περίπου 25 χρόνια αγώνων μοτοσυκλέτας. Ξεκίνησε από τη Superbike, από την πλευρά του promoter και του οργανωτή, και στη συνέχεια εργάστηκε στη Ducati MotoGP από το 2013 έως το 2023. Ο ίδιος περιγράφει τον αθλητικό διευθυντή ως τον άνθρωπο που διαχειρίζεται πολύ περισσότερα από το αγωνιστικό αποτέλεσμα: αναβάτες και μάνατζερ, σχέσεις με ομάδες, promoter και ομοσπονδία, αλλά και τις εταιρικές συνεργασίες και τους χορηγούς που απαιτούνται για να λειτουργήσει ένα πρόγραμμα υψηλού επιπέδου. Αυτή η εμπειρία, θεωρεί, μπορεί να μεταφερθεί από το MotoGP σε μια διαφορετική πραγματικότητα όπως το motocross.

Παρά τη μικρότερη δημοσιότητα του off-road, ο Ciabatti δεν το παρουσιάζει ως εύκολη υπόθεση. Η Ducati ξεκινά σε έναν χώρο τον οποίο γνώριζε μόνο εν μέρει, ενώ η ίδια η εταιρεία δεν είχε ουσιαστική παράδοση στην παραγωγή μοντέλων motocross. Εξαίρεση αποτελούν ορισμένες σποραδικές προσπάθειες στη δεκαετία του 1970. Η χαμηλότερη πίεση σε σχέση με τη MotoGP προσφέρει περισσότερο περιθώριο για διαχείριση και εξέλιξη, δεν μειώνει όμως τις τεχνικές και αγωνιστικές απαιτήσεις.

Η επιστροφή του Stoner ως δοκιμαστή

Η συζήτηση για τη διαχείριση αναβατών οδηγεί φυσικά στην προηγούμενη περίοδο του Ciabatti στη MotoGP. Η Ducati επανέφερε τον Casey Stoner ως δοκιμαστή και ο Αυστραλός βρέθηκε στα τέλη του 2015 πάνω στη μοτοσυκλέτα του 2016. Στη Sepang, όπως περιέγραψε ο Ciabatti, χρειάστηκαν μόλις τρεις γύροι για να βρεθεί ο Stoner στην κορυφή των χρόνων. Η συνεργασία τελικά ολοκληρώθηκε για σειρά λόγων που ο Ciabatti δεν ανέλυσε, όμως οι υποδείξεις του Stoner συνέβαλαν στην εξέλιξη της Ducati και στη δημιουργία μιας μοτοσυκλέτας που αργότερα έγινε νικηφόρα.

Η εκτίμηση του Ciabatti για τον Stoner είναι ιδιαίτερα υψηλή: τον θεωρεί ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας. Η αξία του δεν αποτυπώθηκε μόνο στο πρωτάθλημα του 2007, αλλά και στην ικανότητά του να προσαρμόζεται σε εντελώς διαφορετικές τεχνικές λύσεις. Η Ducati με την οποία κατέκτησε εκείνον τον τίτλο είχε τον κινητήρα ως τμήμα της φέρουσας δομής, ένα μικρό εμπρός κομμάτι πλαισίου και το ψαλίδι με το αμορτισέρ συνδεδεμένα στον κινητήρα. Ο Loris Capirossi ήταν ο μόνος άλλος αναβάτης που κέρδισε αγώνα με εκείνη την Ducati, στην Ιαπωνία.

Ο Stoner, ωστόσο, ήταν γρήγορος και όταν η Ducati ακολούθησε πιο συμβατική κατεύθυνση. Η μοτοσυκλέτα του 2015-2016 χρησιμοποιούσε περιμετρικό πλαίσιο, ενώ ο Αυστραλός είχε δείξει αντίστοιχη αποτελεσματικότητα και με τη Honda. Για τον Ciabatti, αυτή η δυνατότητα να αποδίδει με διαφορετικές γεωμετρίες και φιλοσοφίες εξηγεί γιατί ο Stoner ξεχωρίζει τόσο πολύ. Δεν ήταν απλώς ένας αναβάτης που ταίριαξε σε μία ιδιαίτερη Ducati, αλλά ένας αθλητής που μπορούσε να προσαρμοστεί σε πολύ διαφορετικές μοτοσυκλέτες.

Febvre για το motocross, enduro πριν από το μεγάλο άλμα

Στο motocross, η Ducati έχει ανακοινώσει τον Romain Febvre ως βασικό πρόσωπο του προγράμματος. Ο Γάλλος κέρδισε το 2025 και τερμάτισε δεύτερος το 2026 πίσω από τον Jeffrey Herlings. Ο Ciabatti θεωρεί ότι ο Febvre ήταν ο αναβάτης που μπόρεσε να τον πιέσει πιο σταθερά, σε μια σεζόν όπου ο Herlings αγωνίστηκε χωρίς τραυματισμούς και με την ένταση που τον χαρακτηρίζει. Στα 34 του, ο Febvre συνδυάζει εμπειρία από διαφορετικούς κατασκευαστές, ταχύτητα και μαχητικότητα. Η Ducati τον θεωρεί κατάλληλη επιλογή για τα επόμενα δύο χρόνια, καθώς η μοτοσυκλέτα βρίσκεται ακόμη σε φάση βελτίωσης και χρειάζεται έναν αναβάτη που να μπορεί να δώσει άμεση, απαιτητική ανατροφοδότηση.

Το enduro θα λειτουργήσει ως το επόμενο στάδιο εξέλιξης της 450 Enduro. Η Ducati έχει συμφωνήσει με ομάδα για τους Assoluti d’Italia της επόμενης χρονιάς, με δύο αναβάτες. Παράλληλα, προβλέπονται επιλεγμένες συμμετοχές wildcard στο EnduroGP, όταν αυτό θεωρηθεί χρήσιμο, καθώς και πιθανές παρουσίες σε αγώνες εκτός πρωταθλήματος. Η λογική δεν είναι μόνο η προβολή του μοντέλου. Οι αγώνες θα δώσουν δεδομένα, θα αποκαλύψουν τα σημεία που χρειάζονται βελτίωση και θα επιτρέψουν στη Ducati να αποδείξει την αξία του project απέναντι σε καθιερωμένους ανταγωνιστές.

Ο Ciabatti εξηγεί ότι ένας κορυφαίος αναβάτης δύσκολα δεσμεύεται σε ένα νέο πρόγραμμα πριν δει τη μοτοσυκλέτα να αγωνίζεται. Η παραγωγή της 450 Enduro ξεκίνησε με την έναρξη του καλοκαιριού, επομένως η συμμετοχή στους Assoluti d’Italia αποτελεί ενδιάμεσο βήμα: ανάπτυξη, μέτρηση της απόδοσης και δημιουργία αξιοπιστίας. Το πρωτάθλημα έχει και συμμετοχές αναβατών με εμπειρία από το παγκόσμιο EnduroGP. Η Ducati θέλει έτσι να φτάσει σε σημείο όπου θα μπορεί να προσεγγίσει αναβάτες κορυφαίου επιπέδου και να στοχεύσει στη νίκη το 2028.

Το Dakar, αντίθετα, μένει εκτός του εργοστασιακού σχεδίου. Η μοτοσυκλέτα που συνδέθηκε με τη Ducati και έφτασε στην EICMA είναι ιδιωτικό project του Tiziano Internò. Η διευκρίνιση έχει πρακτική σημασία: μια μοτοσυκλέτα που εμφανίζεται σε έκθεση ή σε κοινωνικά δίκτυα δεν αποτελεί από μόνη της ανακοίνωση συμμετοχής της Ducati σε αγώνα.

Marquez, Acosta και οι στιγμές της Ducati στη MotoGP

Ο Ciabatti υπερασπίζεται και την απόφαση της Ducati να επιλέξει τον Marc Marquez. Θεωρεί ότι ο Ισπανός παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στην ιστορία του motocycling, παρά το ατύχημα και τους περιορισμούς που ακολούθησαν. Η κατάκτηση του περσινού τίτλου και η επάνοδός του σε υψηλό επίπεδο μετά από πιο υποτονικό ξεκίνημα ενίσχυσαν, κατά την άποψή του, την ορθότητα της επιλογής. Παράλληλα εκτιμά ότι ο Marquez και ο Pedro Acosta μπορεί να αποτελέσουν το ισχυρότερο δίδυμο του πρωταθλήματος το 2027. Για τη δύσκολη σεζόν του Francesco Bagnaia δηλώνει τη λύπη του, χωρίς να επιχειρεί ερμηνεία, καθώς πλέον ασχολείται με άλλο αντικείμενο.

Στην αναδρομή του στη Ducati MotoGP, ο Ciabatti ξεχωρίζει τη νίκη του Andrea Iannone στην Αυστρία το 2016, τις επιτυχίες του Andrea Dovizioso, τις νίκες του Jorge Lorenzo και τον παγκόσμιο τίτλο του Francesco Bagnaia το 2022. Αναφέρεται στις δεύτερες θέσεις του Dovizioso το 2017, το 2018 και το 2019, καθώς και στην αίσθηση ότι η Ducati συναντούσε διαρκώς ένα τελευταίο εμπόδιο πριν από την κατάκτηση του τίτλου. Ιδιαίτερη θέση έχει η Valencia το 2006: ο Troy Bayliss κλήθηκε να αντικαταστήσει τον Sete Gibernau, χωρίς να έχει δοκιμάσει τη μοτοσυκλέτα ή τα ελαστικά Bridgestone. Παρ’ όλα αυτά πήρε τη δεύτερη θέση στις κατατακτήριες και έμεινε μπροστά στον αγώνα μέχρι τον τελευταίο γύρο.

Το off-road έχει ήδη προσφέρει στη Ducati δύο σημαντικά αποτελέσματα. Ο Ciabatti αναφέρει ότι η Desmo450 κατέκτησε μέσα στη χρονιά παγκόσμιο τίτλο στο flat track και παγκόσμιο τίτλο στο supermoto. Οι δύο ομάδες, σύμφωνα με τον ίδιο, έκαναν μεγάλο μέρος της δουλειάς με τις δικές τους δυνάμεις. Το επόμενο ζητούμενο είναι δυσκολότερο: η τεχνογνωσία αυτή να μεταφερθεί σε motocross και enduro, μέσα από ένα μεθοδικό πρόγραμμα που θα οδηγήσει τη Ducati από την παρουσία στους αγώνες στη διεκδίκηση μιας μεγάλης νίκης.